Ne kadar tatsızdır, kinle davranmak
Acaba bu tavır, kime yaranmak?
Sürekli yaptığı, kötü laf saymak
Sonuç karşılıklı, nefret kazanmak…
Bazıları edep nedir unutur
Ne kadar tatsızdır, kinle davranmak
Acaba bu tavır, kime yaranmak?
Ne aramak ister, ne de aranmak
Sonuç karşılıklı, nefret kazanmak…
Bazıları insaf nedir bilmezler
Üstüne alınma, herkes tedirgin
Devir çok değişti, kalmadı girgin
Dostluklar azaldı, bakışlar yorgun
Paylaşım tükendi, hevesler durgun.
Halsizlik diz boyu, yaşam yoruyor
Yılların sel gibi, akıp geçerken
Neşeye boş verip, çile çekerken
Sevmekten vazgeçip, hep ah ederken
Aşk yanından geçmiş, ne önemi var?
Vefasız insanla, vakit geçirip
Kadınsız ev sizce, neye benziyor?
Bence tek hücreli, hapse benziyor
Eşyalar yerinde, durmuş olsa da
Kadınsız ev ardiyeye benziyor…
Evdeki ışıklar, daha az yanar
Ömür hızla bitiyor, beden gücü eriyor
Sıkıntılar gevşeyen, sinirleri geriyor
Güçlü olan güçsüzü, her gün yere seriyor
Kalan gücü korumak, sahibine düşüyor…
Kıdemli bilgi küpü, kıdemsiz fark etmiyor
Kalan ömür düşünmekle geçmesin
Yeterlidir yetmiş sene düşünmek
Gitmelidir gidilecek yerlere
Gelmelidir gelinecek yerlere…
Aramalı sevdiğimiz insanı
Kasıntı bulvarında, şiir şarkı okunmaz
Kibirli bakışlarla, hiçbir gönül arınmaz
Nankör mağrur insanlar, dayak yese korunmaz
Gönlü zengin olanın, asla eşi bulunmaz…
Sevgi dolu bir kalbin, içi cennet bahçesi
Her pot ile değer abidemizin bir taşı kırılır
Yerine taş koymak hatayı örtmez
Gönül kırmamak, gönül almak marifet
Vefasız kendi hatasını hiç görmez…
Bize gerçek dost lazım, çizgisi belli
Kısır çekişmeler, insanı yorar
Yersiz tartışmalar, herkesi boğar
Boş yere ortamı, tatsızlık sarar
Sakin konuşmaktır, en doğru karar…
Bunları bilenler, yine tartışır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!