İlk görüşte yakışmışlar sanılır
Görünüşe aldananlar yanılır
Oysa huyda gerek, asıl yakışmak
Mutlu çiftler saygı ile anılır…
Damak zevki çok farklıysa sorun çok
İlim aklıselimdir, sanat güzelliğimiz
İnanç ise azalmaz, gönül zenginliğimiz
Bunları inkâr etmek, bazen sefilliğimiz
Bazen de utandıran, garip rezilliğimiz.
İlim aklın motoru, pusulası, dümeni
İ İstanbul sevgisinde, yaşamanın tadı var
S Sanatın her yerinde, en çok onun adı var
T Tarihte başköşede, her sayfada yeri var
A Aşkın en güzelinde, İstanbul’un sesi var…
N Ne kadar çok sevilir, yaşayana sormalı
B Bütün geri dönüşler, İstanbul’a olmalı
Acı çeken insanlar, neden sana kızıyor?
Senin suçun sevgiye, aşka adres olmak mı?
Seven insan aşkını, bu şehirde kaybetse
Buna sebep kader mi, İstanbullu olmak mı?
İstanbul aldırma sen, sana sitem edene
Hoş görmek iyi de aşırısı zora sokar değil mi?
Pirinç’e giderken evdeki bulgurdan oldurur
Hep hoş görülmeye alışan huysuz ve geçimsiz
An gelir bütün güzel çiçekleri bir anda soldurur…
Cimrileri hoş gördük, cüzdanımız boşaldı
Hoş görüşü az olan, insanlara dikkat et
Onların dostlukları, tüyden daha hafiftir
Dargınlıkla beslenir, deli dolu yaşarlar
Onlar için sadece, kendileri zariftir…
Zor durumda olmanı, hiçbir zaman görmezler
Her kırılan dal gibi, iki de bir kırılma
Gönül kıran çok olur, yarısına aldırma
Vefasızlık çığ gibi, her geçen gün artıyor
Birkaç dost yeter bize, gerisine aldırma…
Olgun yaşta yeni bir, kursa falan katılma
Hep ben derse birisi, sohbetin tadı kaçar
Dinleyen insanlarda, gizli bir telaş başlar
Bazıları konuyu, bir anda değiştirir
Bazıları da hastam var deyip uzaklaşır…
Duygularla algılar, birbirine karışır
Geçen zamandan daha hızlı neler yitirdik?
En değerli dostları, gizemli sohbetleri
Albenili sevinci, neşeli gezileri
Karşılıklı güveni, hoş görü yarışını...
İkide bir tenkidi, tükenmez tartışmayı
Fazla dert dinleme, dinlediğinin yarısını duyma
Kendin de her şeyi dert etme, dert ettiklerini fazla anlatma
Neşeli insanlara yaklaş, kendi neşenle onlara katkıda bulun
Şarkı söyleniyorsa, bildiğin şarkılara sen de katıl
Sofraya oturunca ekmeği sen kes, bardaklara suyu sen koy
Çorbada tuzun bulunsun, yediğin lokmayı hak etmelisin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!