Her gün yokuş çıkılmaz, çukur hendek aşılmaz
Sınırsız sorunlara, asla çare bulunmaz
Sözün bittiği yerde, bence herkes susmalı
Sevgisiz biten işler, fedakârlık sayılmaz…
Yarım ağız davette, “gelme istersen” vardır
Hayatın yükünü, taşırken insan
Her zaman sevgiye, neşeye muhtaç
Gücenme kimseye, ömür çok kısa
Güler yüz, tatlı dil, başımızda taç.
Eğlenmek güzeldir, herkese lazım
Hayaller, arayışlar, gün geçtikçe azalır
Yaşa bağlı bu gidiş, kalan ömür kısalır
Eserler paylaşılır, bazısını el alır
Sana ise hatıra, bir albüm resim kalır…
Tadında bırakmalı, uğraşılan her şeyi
Görünüşe aldanma, kibarlık ruhtan taşar
En nazik âşık kimse, gönülde hep o yaşar
Kabalığın şerrinden, binlerce insan kaçar
Çok zarif bir hareket, kilitli kalbi açar…
Dili acı olanın, elinde çiçek kurur
Kimi gülün dalı kopmaz ağaçtan
Bazı güle dikenleri nöbetçi
Görmediğin gülü yapraklar örter
Gülü en çok koklayanlar çiçekçi.
Ömür boyu gül ararsan bıkarsın
Hak etmeyen birine, hâlâ sevgi duyanlar
Hak eden birisinin, kısmetinden çalarlar
Aşka layık olana, şiir şarkı yazmalı
Dinleyenler sözlerden, bunu hemen anlarlar.
Karşılıksız sevginin, ilhamı er geç biter
Haksız küsen insanlar, bindiği dalı keser
Bir yardım göremezse, düşer başını ezer
Öz eleştiri yapmak, o tiplerde ne gezer
Yanlış dönen bir keser, kendi başını ezer…
Neden böyle yaparlar, narsis olduklarından
Huysuz, geçimsiz, nankör, sahte dost kaçıp gider
Onun yerine iyi, yepyeni bir dost gelir
Hayatın cilvesidir, bu konuda şaşkınlık
Pişmanlığın ardından, bayram sevinci gelir…
Sevgi dolu bir kalbi, seven yalnız bırakmaz
Daha iyisi yoktur aşkın, bu aşktan başka
Bütün varlığımızı koymalıyız bu aşka
Bizi işgal ediyor batan gemi malları
Şaşma artık yolundan, şapka çıkar bu aşka.
Yol yorgunu birisin, ne işin var yokuşta
Gerçek dostlar, Milli Takım gibidir
Birisi eksilse, takım yenilir
Gücenme, kıskanma, onlarda yoktur
Haklarında her şey, iyi bilinir.
Yaptıkları her jest, mutluluk verir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!