ne zaman "aptal"
"salak" diye bir söz duysam
duygusallığımın bana yedirdiği kazıklar geliyor aklıma
aynalara koşuyorum
"sahi ben aptal mıyım? " diye soruyorum karşımdaki adama
her defasında aynı cevabı veriyor:
Şartlanmışlık gerçekleri görmeni, neyin ne olduğunu anlamanı engelleyebilir. Fakat sıranın sana gelmesini engelleyemez
tarifi imkansız
tuhaf bir duygu dolaşıyor içimde
ben desem ben değil
benden daha öte
benden daha fazla
- orhan veli halleri yaşıyorum -
sana aşık olmak
seni sevmek ölmek demek
benimkisi karşılıksız sevda
biliyorum
gönül bu anlatamazsın ki
bile bile sevdi seni
bile bile
yanlışı savunmanın
göre göre
haksıza, paragöze, somürüye, zalime sahip çıkmanın vebali ağırdır arkadaş
bilesin ki
bu düşünceyle, bu vicdanla
biz
içindeki insanları görmek için
ahşap radyoların arka kapağını kıran kuşaktık
oyuncaklarımız vardı
telden arabalar
biz
"beş çocuk" diyor reis
...
ve derme çatma bir ev
içinde bir anne, beş çocuk
en küçüğü 1
en büyüğü 5 yaşında
gül dalından ayrılınca
gülistanı terkeder bülbül
kuytusuna çekilir gün
ay geceden ayrılır
başka bir umuda taşınır toprak
geride can yakan diken kalır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!