Erol Ars Şiirleri - Şair Erol Ars

- Benden seni anlatmamı istediler. İnsan anlayamadığını anlatamaz ki. Sustum!
- Aşk olmasaydı dünyanın nüfusu 2 milyar olurdu. Onun da yarısını ihtiyarlar oluştururdu.
- Bir kaş çatışın isyanından, ince bir tebessümün umudundan süzülür gelir devrim. Ölüm onun sancağıdır.
- Göz görür gönül sever sanılıyordu. Körler de sevince aşkın gözü kör olduğu anlaşıldı.
- Öldüğümde varsın cenazem kalabalık olmasın. Tek isteğim ahını aldığım olmasın.
- Sanma ki sen olmayınca ben yaşıyorum. sadece bendeki seni yaşatmak için nefes alıyorum.

şartlanmış beyin
karanlıkta dikeni görür
gün ortasında gülü görmez

ağla
hüngür hüngür ağla
allahına kadar ağla
ister erkek gibi
ister kadın gibi
ağla

kadınlar
işçi kadınlar
evde, işte, aşta, çamaşırda, bulaşıkta, bağda, bahçede, tarlada, çocukta...
onlar vardı
günün 14 saati işte geçiyordu
24 saat yetmiyordu onlara

hani diyorlar ya kıyamet kopacak
öyle bir şey olsa
- çocuklar ne olduğunu anlamasalar
kanatlanıp uçsalar -
her şey kaybolsa
doğa kötülerin şifresini unutsa

bu sararmışlık
umutsuzluğun şaraphanesidir
siyah beyaz rengin masumiyetini katleden fingirdek zamanın hoyratlığını yaşıyoruz
bencilliğin puştluğundan doğan
bananeciliğin dibine düşmüşüz
ağlanacak hallere ağlayanların dönemini katleden kahkahanın müptelası olmuşuz

ay yüzlü
ceylan gözlü bir kadın
bana göz kırptı
aklım kanatlandı
kalbimin atışı değişti
kışın ortasında ağaçlar çiçek açtı

yürürüyorum
bir tedirginlik
bir korku var içimde
ya bir karıncayı
bir kıpırtıyı ezersem
sokaklar

aşkın tarifi yoktur
rengi vardır
tozpembesi coşturur
hayaller kurdurur
kırmızısı ateştir
yakar, kül eder, savurur

an oluyor
aşk ile
sevgi ile yanıyorum
candan geçiyor
canan oluyorum
an oluyor