Beklenen o vakit henüz gelmeden,
Hadi çıkıp ta gel,gel bir an önce.
Ruhuma yıllardır acılar veren,
Hasretliğin bitsin,döndür sevince.
Hasrete dayanmak çok geliyor.
Gönlümün kapısını
Kapatmadım ben sana.
Gönülden çağrışımı
Duyup ta anlasana.
Bu gönül seni sevdi
Bu gece mehtap ta ay,seni gördüğünde
Kıskanıp bulutlara saklandı gizlice
Yıldızların bir teki yoktu gökyüzünde
Senin gözlerinde parlaklığı görünce.
Deniz coştu,dalgalar birbirinle konuştu
Son bahar mevsimi hayatımızın
Kuru yaprak gibi dökülüyoruz.
Sırası gelenler gider ansızın
Boş yere telaşa kapılıyoruz.
Yaşanan bu hayat ne de kısaymış
Duydum ki benim gibi,
Sen de unutmamışsın.
O yaralı kâlbini,
Aşkla avutmamışsın.
Maziyi andığında,
Koparma sevgilim gönül bağını
Giderim buradan erişemezsin.
Yıllarca çekersin benim ahımı
Peşimden gelsen de görüşemezsin.
Ayrılmak çok kolay,unutmak zordur
Duvarın temelini
Kader ağıyla attık.
Gece ile gündüzü
Yoğurup tuğla yaptık.
Su yerine gözyaşları
Ağlayıp, sızlansak ta,
Yıllar ömürden çaldı.
Mazideki anılar,
Gayri hatıra kaldı.
Hayatın son demleri,
Deme bana ben unutmam.
Unutursun bir gün olur
Biten güzel her şey gibi,
Bu da bir gün unutulur,
Ayrıldık biz artık diye,
Gözlerimin içine,
Bakınca göreceksin;
Yıllar yılı duruyor,
Gizlediğim hâyalin.
Ne hasretin gözyaşı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!