Gül goncası dudakların,
Hani yalan bilmezlerdi.
Seni kimler kandırdı da,
Bu sevdamız sona erdi.
Söyle bana ey sevgili,
Gel geç sevdalara gönül veremem
Üzemem kendimi, heba edemem.
Sevdim mi severim can-ı gönülden
Ondan başkasını asla sevemem
Sevdiğim sevmeye değer olmalı;
Benim bu halimden sendin anlayan
Artık sen de yoksun,çok çaresizim.
Acılar ruhumda ediyor isyan
Yalvardım kadere geçmedi sözüm.
Çektiğim acıyı el ne bilecek.
Maziye şöyle bir dalıp gidince,
O günleri tekrar hayâl edince,
Apansız duygular isyan edince,
Yaralar kâlplerde acıyla inler.
Geçmişe akıp da giderken zaman
Yıllarca çektiğim bu azap yeter
Rüyalarımdan çık artık kendin gel
Kâlbinde kaldıysa sevgiden eser
Sevdanın önünde duramaz engel.
Yaşıyorsam eğer sebebi sensin
Yıllar sanki bir nehir
Maziye akıp giden
İçimde aşkın zehir
Yavaş yavaş öldüren.
Bu nehrin içinde ben
Yıllar yılı içimdesin
Hasretini taşıyorum.
Gece gündüz düşümdesin
Ben sevginle yaşaıyorum.
Hani bana söz vermiştin
Hani bana söz vermiştin
Döneceğim tez demiştin.
Hani beni çok sevmiştin
Bekledim bugün de gelmedin.
Resmin duruyor karşımda
Kaptırmışım şu gönlümü,
Ahu gözlü bir dilbere,
Hiç mi görmez bu hâlimi,
Yalvardım ben kaç bin kere...
Yanakları pembe gülden,
Günler derken, aylar geçti,
Aylar döndü senelere.
Bu nasıl bir bekletiş ki,
Aramadın hiç bir kere.
Ne baharda,ne yazdayım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!