Erman Ulusoy Şiirleri - Şair Erman Ulusoy

Bunca naz edersin sebebi nedir?
Eğer gönlün yoksa eğleşme benle...
Şu üç günlük ömrü edemem zehir,
Yaşamak isterim gerçek sevenle.

Sanma ki güzellik kalacak böyle,

Maziye şöyle bir dalıp gidince,
O günleri tekrar hayâl edince,
Apansız duygular isyan edince,
Yaralar kâlplerde acıyla inler.

Geçmişe akıp da giderken zaman

Benim bu halimden sendin anlayan
Artık sen de yoksun,çok çaresizim.
Acılar ruhumda ediyor isyan
Yalvardım kadere geçmedi sözüm.

Çektiğim acıyı el ne bilecek.

Bir inat yüzünden,boşu boşuna
Geçirdik yılları,geri gelmez ki.
Bana çektirmek mi gider hoşuna?
Yanımda olmazsan,yüzüm gülmez ki.

Kör inattan,kimse fayda sağlamaz.

Gül goncası dudakların,
Hani yalan bilmezlerdi.
Seni kimler kandırdı da,
Bu sevdamız sona erdi.

Söyle bana ey sevgili,

Gel geç sevdalara gönül veremem
Üzemem kendimi, heba edemem.
Sevdim mi severim can-ı gönülden
Ondan başkasını asla sevemem

Sevdiğim sevmeye değer olmalı;

Nasıl inanayım senin sevgine?
Seven yalan demez, bu bir bahane.
Zaten boyun büktüm ben kaderime
Vuslata çare yok, gönlüm divane…

Bir mecnun misali aşktan sarhoştum

Türk’üm demek büyük onur.
Bu onuru Türk’ler korur.
Bunu diyemeyen hain,
Ancak havlar ve kudurur.

Uyan millet artık uyan,

Ayrılıp ta giderken, fırtınalar kopmuştu.
Viran olan gönlüme, tüm acılar dolmuştu.
O yeşil gözlerinden, dökülürken gözyaşı,
Söylediği son sözü, bir elveda olmuştu

Söylenecek sözcükler, tükenmişti dilimde,

Bana niçin içiyorsun diye soruyorlar;
Onu unutmak için içiyorum,diyorum.
Evet,onu unutmak için içiyorum ya,
Unutmak ne kelime,bir türlü unutamıyorum.
Kadeh kadeh içtikçe,
İyice yaklaşıyorum ona.