Maziyi unutmamı nasıl istersin benden?
Unutmam mümkün değil, can çıkmadan bu tenden.
Gözlerimde hayalin, kulağımda seslerin,
Can evimde yaşarsın, gönlüm vazgeçmez senden.
Seni çok sevdiğimi bilmesin hiç kimseler;
Gönülden sevmişsen birini eğer
Ondan ayrılması,inan çok zordur.
Aşkına verdiysen ömrünce değer
Firkatı içini yakan od olur.
Gönül bahçesinde açmaz bir çiçek
Mazideki günleri,
Hiç çıkarma aklından.
Acı versede sana,
Katlanıp buna dayan.
Gücümüz yok yazmaya,
Uzun zamandan beri, göz göze geliyoruz;
Sezdirmeden ellere, uzaktan süzüyoruz.
Âşk denilen şey buysa, inan ki seviyoruz;
Hadi gülüm naz etme, boş yere üzüyoruz.
Bil ki kader çıkardı, seni benim karşıma;
Mazimiz anılarda
Sen ise hayâl kaldın.
Bu gece yüreğime
Yeniden hasret saldın.
Senden uzak olunca
Yükseklerde dolaşma,
Kayıp yere düşersin.
Başkasına bakıpta,
Beni neden üzersin?
Güzelsin yâr güzelsin,
Hatalıyım biliyorum
Af etmeni diliyorum
Seni hâlâ seviyorum
Yaşayamam sen olmadan
Güzellikten etmem suâl
Saçlarımın tellerine,
Aklar düşer günden güne.
Hatıralar oyalarken,
Hasret koydun cemaline.
Kavuşmayı düşledikçe,
Artık mazi olmuş olan âşkımızın nişanesi
Senelerdir hasret çeken gönlümüzün tesellisi
Heba olan ömrümüzün yazılmayan tek hikayesi
Karşımızda duruyorlar eskimiş bu hatıralar
Bir zamanlar yaşanılmış geçip biten senelerde
HAYAT SENSİZ DE GÜZEL
Benden ayrıldığında,
Yaşayamam sanmıştım.
Oysa geçince zaman,
Yokluğuna alıştım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!