Unutmuştum seni ben
Taş basarak bağrıma.
Yıllar sonra yeniden
Niçin çıktın karşıma?
Yakmak ise niyetin
Unuttum demesi yalan kelime;
Sormayı bir dene seven kâlbine.
Mazide kalsa da unutulmuyor;
Küllenmiş ateşte köz kalır yine.
Gizlenmiş anılar hatıralara;
Bir üstün tarafın var insanoğlundan.
Ne kafanı kemiren bir kaygı,
Ne de yüreciğinde seni hergün biraz daha tüketen duygu var.
Sevildiğinden,beyenildiğinden habersizsin.
Sen sevemezsin ve de düşünemezsin ki...
Herkes seni beğense de,hiçbir büyüklük duygusu duymazsın.
Kolay mı sanıyorsun,
Yıllardır yalnız kalmak.
Acısına dayanıp,
Maziden hisse kapmak.
Sen yanımdan geçerken
Sen de bir kâlp taşıyorsun,
Hiç sevmedim diyemezsin.
Aşkı inkâr edip de sen,
Bırakıp da gidemezsin.
Mazideki anıları,
Ne o geçen seneler, ne sen gelirsin geri,
Yaşadığım mazimde artık hayal kaldınız.
Değiştirmek mümkün mü yazılan bu kaderi,
Giderken yanınızda benden çok şey aldınız.
O günlerde saklıdır mutluluk anılarım,
Kavuran bir ateş gibi,
Yakar aşkın gönlümü.
Kâlbimin tek sahibi,
Mutlu kıldın ömrümü.
Sana duyduğum sevdam,
Seni ne kadar çok özlediğimi,
Anlatmaya kalksam cümleler ile
Kalemler tükenir, sayfalar almaz,
Kifayetsiz kalır sözcükler bile.
Nedir ki bülbülün çektiği çile;
Şu ömrümün geri kalan günleri,
Sensiz geçecekse, ne anlamı var...
Kim doldurabilir boşalan yeri?
Acı verir bana tüm hatıralar.
Bedenim kölendir, ruhum esirin;
Hasretin gönlümü yakan ateştir.
Parlayan gözlerin sanki güneştir.
Bu güzelliğine melekler eştir.
Severken bu kâlbim seni delice.
Acıyla, neşeyle geçer her anım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!