Yarenler Şehri Şiiri - Aykut Kınay

Koşturup durduğun
nefsine zarar.

Yanına kalan kâr
döner sana bakar.

Dün kör idik…
affola.

Kahve bahane,
dostluk sunula.

Bugün söz isek
yaren olalım.

Dur dedik fani ömre
kendine vardığı yerde

Tokadî'nin sözü
susup konuşur.

Vapur sesi
geceye karışır.

İki kıta bir gönülde
aşk ile yanar.

Yedi tepede kandiller
sıra sıra parlar.

Erguvandır İstanbul…
içine düşeni yakar.

Yarenler şehri
sessizce göz kırpar.