Sahte Yarenler Şiiri - Kasım Kobakçı

Sahte yarenler,
Kötü törenler,
Yalan örenler,
Kıymet görürler,
Başa yürürler.
*
Issız çöllere,
Yaban ellere,
Coşkun sellere,
Kapılsam bari,
Uçursam yari.
*
Boş hevesliler,
Çirkin sesliler,
Kir nefesliler;
Eli üstündür,
Sanma küskündür.
*
Ateşte yansam,
Küllere bansam,
Rüyadır sansam,
Çöplük ovası,
Kibir yuvası.
*
Asya ilinden,
Acı dilinden,
Zalim elinden,
Yücelik umar,
Gözünü yumar.
*
Oysa karanlık,
Sürüyor anlık,
Hepsi samanlık;
Yeri bataktır,
Kirli yataktır.
*
Hiçlik peşinde,
Gafil eşinde,
Kokmuş leşinde,
Manalar kayıp,
Sözleri ayıp.
*
Koca dağlara,
Issız bağlara,
Eski çağlara,
Bedenim çürür,
Ayaklar yürür.
*
Çamur içinde,
Paslı biçimde,
Kara seçimde,
Yürümek zordur,
Yürekte kordur.
*
Adım atılmaz,
Zehir yutulmaz,
Yanda yatılmaz;
Çöpler otağı,
Kirler batağı.
*
Ruhum sıkıldı,
Kemik kırıldı,
Kule yıkıldı,
Çare kalmadı,
Haber salmadı.
*
Yüzeyler kirli,
Hepsi kibirli,
Sözler sihirli;
Safsata dolu,
Şaşırtır yolu.