Biri tarafından sevildiğini fark eden kadın,
artık rahat değildir.
Yarın ne giyinmeliyim,
nasıl cilveli bir bakış fırlatmalıyım.
Onu nasıl görmezden gelmeyelim.
Duydum, hastaymış, koştum ona
Gördüm, başını yaslamış
hastanenin soğuk ranzasına
Meğer Aşk,
Hoşça kal
İle
Hoş geldin
Cümleleri arasında geçen
Bir zaman diliminde
Öyle işte yanmayan bilmez, sevmek zor
Ateşe odun atar gibi yüreğini atıver gitsin
Tutulmuş bir akıl, kan çanağı gözler ki kor
Yastık, döşek aranmaz taş üstüne yatıver gitsin
Zaman, mekan, günlerden ne, saat kaç, fark etmez
Sevmemeliydim seni
Evimin yolunu şaşıracak
Adını, adımla karıştıracak kadar
Her gün gittiğim işin adresini
Bir başkasından soracak kadar
Yanlış otobüslere binip
Sonra dedim ki kendi kendime
Boşver...
Herkes bir şeyler aldı senden
Kimi umudunu çaldı
Kimi kabus olup rüyalarına
bodoslama daldı
SİTEM-İ AVAZ
Senin hiç,
kulağın kapı tıkırtısında geçen
bir hayatın oldu mu?
Şimdi çıkar gelir umuduyla...
SIVASIZ EVLERİN ÇOCUKLARI
Sen bu sahnede bir dekorsun
Soğuyan Yürek
Ne kar ne ayaz ne fırtına
Hiçbiri denk değildir
bir yüreğin soğukluğuna
Bir çay ocağı var,
epey uzakta olan.
Her sabah geçiyorum,
bilmem kaç sokaktan.
Bir iskemleyi çeker,
oturur, sigaramı yakarım.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!