Erdoğan Ergin Şiirleri - Şair Erdoğan Ergin

Güneşe durdum okul bahçesinde
Birdim ona durdum
Bir tarlada kurudum
Başaktan una durdum
Gördüm kendimi ülkemin her bir köşesinde
Çocukta bahara durdum

Ne mutlu bize
Bir gün daha sağlıklıydık
Bir gün daha çalıştık
Bir kişiye yardım edebildik
Bir kişiyi sevindirdik
Ne mutlu

Büsbütün çiçek kokan ellerin vardı once
Yeni doğmuş bebeğin kalbi gibiydi kalbin
Gözlerine değmemişti daha çirkin yüzler
Dudakların kotu sözler söylememişti daha
Ve ben işitmemiştim senden güzel şarkılar

Cümlelerin kısasını seçersin önce
Sonra sözcüklerin
Yavaş yavaş gelir sıra aklındakilere
Önceleri çok çok düşündüklerin
Az az gider senden
Tutunamazsın

Mecnun'un Leyla'ya aşkı biter
Kamyonlar kavun taşımayı bırakır İstanbul'da
Sessiz gemiye el sallayanlar da gemiye biner
Telgrafın telleri kurşunlanır
Böyle havalar hasta etmeyi bırakır
Pencereden gün eksilir

Sana şiir yazdım
Okur musun?
Korkma içinde bir tane bile "sen" geçmiyor
"Ben" de demedim
Anlayacağın senli benli bir şey değil
Yani şiir var sen yoksun

Şair dedi ki;
“Çok anlam yüklüyorsun sözcüklere
Sözü gör de öyle duy
Senin baktığın gibi baksın hele
Gönlüne sor de öyle duy
Dünya bir öyle bir böyle

Sandım ki çiçek açmış ağaçlarda
Meyveye durmuş koca ceviz ağacı
Tüm mavilikler benim, benim bu gökyüzü
Bulutlar örtmüyor güneşi
Yıldızlar daha parlak
Ay daha güzel öncekilerden

Aklım sende kalsın
Ver gönlümü geri
Hesabını tuttun sen bu aşkın
Bitirdin gönlümdeki yeri
Dolaşırız elbette üç beş gün öyle şaşkın
Gidilmeyen yoldan dönülmez geri

Her şeyin sonu var
Gecenin sonu
Gündüzün sonu
Sen neyi yaşıyorsan
O sona erer
Bak bu da şiirin sonu