Satırlara sığmıyor
Sana söyleyemediğim sözlerim...
Ve anlamsız kalıyor bazen,
Seni anlatan bütün cümlelerim...
Uyan artık ey gözlerim, ağlama.
Ben senin her bir damla gözyaşının hesabını
nasıl veririm diye düşünürken
boğma beni, dinmek bilmeyen o gözyaşlarınla.
Yaş dolu gözlerim…
Uyanıp ağla, gözlerim...
Acımasız geçen yıllar,
Aklar düşürmüş sanma saçlarıma.
Sabah olmayan geceler,
Karlar yağar sanma sakalımda.
Minicik ellerini tutmaya korkuyordum,
aglama yavrum aglama
sana bakmaya doyamıyordum.
Işıldayan gözlerinde kayboluyordum.
Uyu bebeğim,
yeni bir güne uyan bebegim
Şimdi sen,
“Uzaktan sevmek, ateşsiz bir yangınmış,” diyeceksin.
“Özlem sardı mı seni?
Yalnızlığı kucaklamakmış meğer sevda,” diye fısıldayacaksın.
Gözlerime bakmak isteyince
Konuşsam kırar mıyım diyerek lal olmuş diller var,
Suskun dudakların ardında konuşan kalpler...
Sevdasını kalbine gömüp orada yaşatanlar,
Tek bir ömre “kader” deyip boyun eğenler var.
Usulca bir köşede gözlerinden yaş süzülenler,
Konuşmak istedikçe susuyor dilim,
Sustukça büyüyor içimde fırtına.
Her kelime boğazıma düğümlendikçe
Kendime biraz daha yabancı oluyorum.
Sanki adı konmamış fırtınalar
Sessizce parçalıyormuş ruhumu.
Konuşmak istedikçe susuyor dilim,
Sustukça büyüyor içimde fırtına.
Her kelime boğazıma düğümlendikçe
Kendime biraz daha yabancı oluyorum.
Sanki adı konmamış fırtınalar
Sessizce parçalıyormuş ruhumu.
Yalancı zalim,
Niye aldattın beni?
Giderim ardından,
Mecnun, Ferhat misali.
Yalvarırım sana,
Sen diyorsun ya;
“Ben sana, senin kendinden daha yakınım.”
Ben buna tutunarak yürüyorum.
Ama bilirsin,
yol uzun,
kalp aceleci,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!