Erdin Şallıel Şiirleri - Şair Erdin Şallıel

Gecenin alaca karanlık sessizliğinde kaybolan umutlarını,
sana geri getiren yolda ay ışığın olsun.

Yalnız kaldığın gecelerde gökyüzüne baktığında,
gördüğün her yıldız sana göz kırpan en güzel dostun olsun.

Hayat senaryosu,
Rabbim tarafından yazılan bir oyun mu?

Dünyada bulunduğumuz yer ise
Oyunun sergilendiği tiyatro sahnesi mi?

Öyle bir taht istiyorum ki,
Benden başkası oturmasın üstünde.

Öyle bir saray istiyorum ki,
Herkes gelsin,
Ama benden başkası kalmasın içinde.

Bu gece çok sessiz...
Gözlerim kapalı, rüzgârın delice esmesini bekliyorum.
Vakit belki de her şey için çok geç.
Ama ne önemi var artık?
Zaman geçmek bilmiyor ki…

Hata yapan, düşen,
yeniden ayağa kalkmaya çalışan…
Seven, kırılan;
bazen susan, bazen taşan.
Kimi zaman yollarını toplumdan ayıran,
ama bir tek Rabbinin yolundan ayrılmayan.

Hata yapan, düşen,
yeniden ayağa kalkmaya çalışan…
Seven, kırılan;
bazen susan, bazen taşan.
Kimi zaman yollarını toplumdan ayıran,
ama bir tek Rabbinin yolundan ayrılmayan.

Neden bilmem...
Neden sevilen insan, sevenin kıymetini bilmez, bilmem.
Neden geceyi gündüze katar da haram eder, bilmem.
Oysa tatlı bir gülüşe razıyken,
Gözlerdeki nefret niye, bilmem.
Bir söz etmek istersin,

Soğuk odamın donuk duvarlarıyla baş başayım.
Gün, uykusuz gözlerimde yeniden doğmakta...
Paketimdeki son sigaram da az önce bitti.
Birazdan yine doğacak güneş,
Ama ne fayda...
Sensiz kalbim de yine buz gibi kalacak.

Ne Yalan Söyleyim Sevdim...

Şimdi ben ne yalan söyleyeyim?
Gözleri gözlerime bakmadı,
Saçının bir telini bile görmedim.
Gönlüme sevda düştü, düştü de yüzüne karşı diyemedim.

Ne Yaptıysak Olmadı Ya Rab
Dualar ettik, olmadı…
Hayrını da idrak edemedik.
Sustumuzda kaldı çoğu.
Bilmeden ,
kim bilir neler oldu;