Ya Rab…
Avuçlarımıza düşen lokmayı
helâlinle mühürle.
Azı çok eyle,
çokluğun içindeki tamahı bizden uzak tut.
Nefsimizi tok, gönlümüzü açık tut.
Özlem sardı dört bir yanımı.
Uzak durma, sohbetine mahrum etme beni.
Bir yudum sesinle hoş olurum,
Bir bakışınla yeniden doğuyorum.
Ama senden sonra
Geceler boyu sustum, içime ağladım.
Ah ah, dört başı mahmur,
Koşarım yıllardır peşin sıra.
Bir yakalasam seni yularından,
Bilirim seni götüreceğim yolu.
Canın istediği yollara gider,
Sisli bir ormanın kalbinde,
Her an, hayatın farklı bir anı...
Bir fotoğrafçı yürür sessizliğin izinde —
Anı değil, duyguyu çeker her karede.
Çünkü hayat; bir nefes, bir yudum farkındalık,
Ve bakışlarında yansıyan;
Bilmiyorum sana kaç şiir yazdım,
Kaç geceler adını sayıkladım.
Kaç yıldıza seni sordum, derdimi anlatamadım…
Biliyor musun?
Beyaz güvercinlerle çiçekler yolladım,
Bilmiyorum sana kaç şiir yazdım,
Kaç geceler adını sayıkladım.
Kaç yıldıza seni sordum, derdimi anlatamadım…
Biliyor musun?
Beyaz güvercinlerle çiçekler yolladım,
Belki kalbine bir nefes olur, bir gülüş düşürür sandım.
Biz korksaydık bıçaktan, silahtan…
Birkaç kalleş bıçak yarasından,
Olamazdık doğru söyleyip satırları yazanlardan.
Kalemimin ucu sivridir, en keskin bıçaktan…
Ekmeğinin uğruna nasır tutan ellerim,
Öyle bir an gelir ki, şair yorgun...
Sayfalar eskimiş, kalem suskun.
Kelimeler anlamsız, dil suskun.
Gün akşam olmuş sen...
Sen yine yoksun.
Kara sevda bir sayfa üç kuruşa,
Bir ömür hazan oluyordu…
Kitabım hâlâ okunmuyordu.
Gönülden gönüle olmadı bu kara sevda…
Ne ben sana anlatabildim,
Ne de sen… sen okuyup anlayabildin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!