Ben bu satırları, gecenin yarısından
Ve insanlığın çöküş çizgisinden yazıyorum.
Uyku haram, uyanmaksa ondan daha haram!
Dünyanın kalbi artık düzenli atmıyor;
Ritmini zalimlik, nefesini hainlik belirliyor.
Murdar sözler, mürteci ruhlarla karışmış;
Hakkın sessiz kullarına hürmet ile eğildim,
Bir ceylânın ürkek gözlerinde merhameti gördüm.
Zulmet çökse de âleme, gönlümde bir sır bildim:
Adaletin en saf hâli, incitmeyen elmiş meğer.
Bir kuş kanadı titrerken, arşa çıkar niyazı,
Hangi yoldan geçti bu dertli pişmanlık?
Bana yazılan bu ayrılık nasıl bir yük?
Küskünüm diyecektim. Dilim varmadı.
Seninle geçen ömürden koca bir ah kaldı.
İçin için yansın seni benden çalanlar.
Bir oda istiyor artık kalbim,
Işığı olmayan.
Perde bile gereksiz!
Sadece ben olayım.
Bir sandalye,bir yatak,bir avuç ilaç!
Ve adını koyamadığım ağrılar.
Yine bir dert denizindeyim.
Gece her zamankinden daha soğuk ve karanlık.
Gözlerim semaya kilitli,
Ama gökte ne bir yıldız var,
Ne de bana gülen bir ışık...
Kaderimin oyunu mu?
Ne bir ümit kaldı içimde,
Ne de yarınlara dair bir beklenti.
Tek dileğim var;
Bu sonsuz karanlık bir an önce son bulsun.
Zira bu can, bu yükü daha fazla taşıyamaz,
Haberin olsun!
Koştum, didindim, sevdim, güvendim...
Hepsinin sonu hüsran, sonu acı...
Şimdi soruyorum sana ey Kader!
Bu dertler bana mı miras kaldı?
Bütün sevdalar yalan mıydı?
Yoksa bana kaderimin bir oyunu mu?
Yine bir gece vakti çöktün yüreğime,
Hayalinle konuştum...
Anlatamadığın bir hüzün var içimde,
Sesimde yılların yorgunluğu...
Ben sustum,
Sen sustun...
Ey âdemoğlu, ölüm gelir,
Sır perdeni açar bir gün;
Kıyâmet diler dilersen,
Hâlin senden haber verir.
Günaha bakma küçüktür diye,
Kime karşı işlediğine bak;
KARA ÖFKE
Yazar: Erdal BALCI
Kategori: Edebiyat Eleştirisi, Toplumcu Şiir, Sosyopolitik Analiz,Kara Öfke, Apokaliptik Anlatı, Tarihsel Diyalektik, Sembolizm, Modern Türk Şiiri,Sistemik Şiddet, Zaman Sarmalı.
Tarih: Ocak 2026
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!