Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Seninle baş başa bir gün mutlaka
Göz göze gelirsek İşte o zaman
Yalnız bir başıma yana yakıla
Kapanmaz yarasın yürek dağlayan

Bir kıvılcım yeter kavruk gönlümün

Sakın bırakma, şiir bırakırsa çok fena!
Pilin bitti mi dersin eğer soran olursa
Duygular körleşince yaşam daralıyor mu?
Diye sormaya( ne demekse) başlanıyorsa

Eskisi gibi şiirin artık okunmuyorsa

Sen olmazsan ben hiç şiir yazamam
Seni anlatırsam mutlu olurum
Düşterimde canlanan tek hatıram
Bile yeter seni bende bulurum

Aşk bir ihtimal dahi olsa da

Sen gidince dünyamı harabeye döndürdün
Imgelerim çağrışmaz kelimeler dem tutmaz
Aşk ateşim küllendi acımasız söndürdün
Göz pınarım kurudu ağlasam da yaş tutmaz

Sensiz şehirler bana artık dar geliyor ah!
Bana uydurmak mümkün değil ben de uyamam.
Düşlerimin menbaı gerekir vah ki ne vah!
Ayrılık vakti geldi buralarda duramam...

Al valizini doldur hatıraları senle;

Bir haber göndermedin arıyorum seni ,kalben;
Avucumda terin hâlâ dün gibi ıpıslak,
Gönlümün kapısı her zaman açık sen ve ben,
Bir gün gelirsin diye bekleyeceğim ,mutlak.

Hayat denen bilmece bizi sürükledikçe
Gerçeğin en gizemli belirsizliklerine
Derdini anlatmaya küçük bir mısra bile
Göz kırpmaz yol uzanmaz küflü dehlizlerine

Orda içsel hazinem var desen bile fark etmez

Seni unutamam, hey ya hey ya hey!
Gizemli bir denge göstergesidir
Senden ayrı kalsam, leylim leylim ley!
Bir şey varsa, bir şey yok hükmündedir.

Günler eksildikçe yıldızım söner

Seni unutamam, hey ya hey ya hey!
Gizemli bir uyum meselesidir
Senden ayrı kalsam, leylim leylim ley!
Bir şey varsa, bir şey yok hükmündedir.

Günler eksildikçe yıldızım söner

Neredeyse yaz geldi güneş yüzünü döndü,
Acılar katmerlendi Umut eskisi gibi...
Kâh ağlaya kâh güle dermansız içi söndü,
İyice tükenince görünüverdi dibi...

Tadımlık bile olmaz ,felek kimine cömert;