Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Sevgisini bir anda yitiriverdi
En güzel şiirlerini henüz yazmamıştı
Ve sustu kadın içine kapandı
İçin için ağladı aklına geldikçe
Layığını bulamadığı için kaderine yandı

Her seven aşık olur mu sandın
Üzüntüleryle barışık olsa da
Lay lay lom dense bile aldandın
Yarınlara o denli hazırsa
Aşk bildiğin gibi değil oysa!

Baharı bekliyorum
Çiçeklerin açmasını
Çok sabırsızlanıyorum
Kelebeklerin uçmasını

Börtü böcek uyanırken

El bebek gül bebek büyüttüm /
aşkımı
Razı olmadım yalnızlığına
Cefasını çektim İçimde saklı
Acılar içinde kıvransamda
Naçiz vücudum toprak olacak

Kimi sevda peşinde kimi sayrı bedende
Birbirinden habersiz yaşıyor şu âlemde
Hayat devam ediyor kâh ağlaya kâh güle
Müdarası yok gülün bülbüle bülbülün güle

Kimi şiir peşinde kimisi de serüven

Seni sevdiğim kadar kimseyi;
Enaz senin kadar sevmemiştim.
Maziye taşınır bu sevgiye
Razı olup kaderime, seni sevdim.
Aşk bu hiç belli olmaz bakarsın

Gece mavi şimşekler saçarsın kıvılcımla,
Vururken pencereme ince ince tık.. tık..tık !!
Diye uyandırırsın parlayan fosforunla;
Ah ! kim öle kim kala bu son yağmurlar artık.

Bir ömür dediğimiz topraktır: Son yerimiz...

Elini uzat ellerime değsin
Rüyalarım apansız renklensin
Can cana bizlere hep güç versin

Ayarı bozulmuş aşk çaresizdir
Nasılsa ölü bir aşk gibidir

Eskisi gibi değildir artık
Rolü alan gerçek karizmadır
Cesurların korkusu yalnızlık
Aşkın cesareti duygusallıktır

Nerede o naif sevdalarımız

Bundan sonra aşk şiiri yazmayacağım nokta.
Inanan, inanmayan umursamazca bakan;
Kolay beğenilmiyor artık olmaz revaçta.
Nerede eski şiirler ağdalı yürek yakan?

Biri bana değişmen gerekiyor desin ha!