Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Sen benim rüyalarımı süsleyen;
Eşi bulunmaz biricik aşkımsın.
Mor sümbüllü dağların türküsü,
Rindilerin sultanı ,özgecansın...
Aşkınla sen dünyalara bedelsin.

Aklımda sevdanın akşam hüznü
Gönülden kopmuş güz dönümünde…
Hangi türkü, ağıtların çığlığınca;
Yana yakıla iz bırakmaz?
Kanayan yaradır dokundukça…

Nasıl küçülürsem öyle giderim
Aşkı umursamaz benim kaderim
Zaten kuantum Sıçrama, benim;
Aşkı çözmekteki en büyük ereğim

Nasıl seversek öyle kaybederiz

Özgeci duyguların soylusudur özveri
Özden vermek gönülden karşılık beklemeden
İtici gücü sevgi hazinedir cevheri
İyiliktir emeli, menfaat beklemeden

Ahmaklık kabul eder, almadan vermek olmaz

Erguvanlar açar umutlanırım ben
Rengarenk şenlenir şu garip gönlüm
Acılar çektim ah şu sevilerden
Ahir ömrümde hiç gülmedi yüzüm

Nasıl bir hayat bu olmazlar içre

Denizde dalga bir an içine çekilir ya
Nereden savrulduğu belirsiz bir rüzgarla
Hırsızlama panikle ulaşınca kıyıya
Kaybolur hemen apansızın bir dokunuşla

Ne bir kavgadan kopup gelmişti ne de aşktan

Ben için/ için yanan ateşler içindeyim
Dizili aşk kurusuyum geçen yazlardan kalma
Billur pınarlardan gürül /gürül akan suyun
Hasretini çekerim çatlamış kara toprakta

Ben buhar fışkıran sıcak mevsim
Aşk gurusuyum geçen yazdan kalma
Kızgın toprağımda suya hasretim…

Coşkusunda kutsanan değişim
Dönüşümlerin müphem tohumları

Her günüm seni anmakla geçecek
Üzüntülerim depreşecek inan ki
Layığım oysa ben mutlu olmaya
Yolum sevgi yoludur benim elbet
Aşksız yaşamak haramdır bana

Ergeç bu hayat son bulacaktır
Rol icabı yaşadıklarımız
Ceman karşımıza çıkacaktır
Aşk diye saymadıklarımız

Nasıl ki hiçbir şey boşa gitmez