Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Her an tedirgin panik havasında
Üşüyen minik serçeyim dalımda
Laylay lom geçer ah şu hayatım
Yoksam hiç kimse olmaz farkında

Aşk nedir bilmem öyle yaratılmışım

Hani öylesine seviyordum ki
Üstelik ne geçmiş ne de gelecek
Layıkınca sevmek ölçüt değildi
Yar yolunda koca bir ömür tükendi

Aşk aynı şeyleri duyumsamaktı

Yine baş başa kaldım:
Duygularım ve;
Seninle...!
Benim sadık dostum:
Sizlersiniz,
muhabbet ile.

İki mod arası sıkışıp kaldıysan vah!
Özgürce karar verip sarsılmaz iradenle;
Aşktan aşka sorunsuz geçebiliyorsan ah!
Ne âlâ duygu durum ,övünmeli kendinle.

Terk edilmiştik modu mahveder insanı,

Ayrı düştüm senden n'olacak bilmem
Çıkıp gelsen gülsen mucizem olur
Hiç giymediğim senden hediyem
Mutluluk üzerimde çok güzel durur

Derme çatma umut adamakıllı

Hiçliğe terkettin aşkı vefasız
Üzerimizde yılların ağırlığı
Lamı cimi yok her dem hayırsız
Yarını belirsiz aşkın günahı
Ardından mıh gibi yazıldı
Ben oldum hep zararı ziyanı

Pike yapmaya hazır usulca doruklarda
Bir yemlik balık olsun yeter kursağında
Ekmeğini dalgalardan kaçırır gagasıyla
Tükenmez arzusuyla dökülüşür sonsuza
Bir hışım kaybolur çığlık çığlığa boşlukta

Sen benim son şiirimdin, hiç bilemedim
Eninde sonunda, belki düzelir umuduyla ,
Varoluşumun sebebiydi bütün çektiklerim.
İçsel hazine zenginliği düzeltir ancak dedim
Layığı henüz keşfedilmemiş ses uyumuyla.

Hoş bir sedaydı yarım aksanlı söylemi;
Evvel ezelden konuşuyordu sanki...
İsmini zikretmek yanlış olabilir belki
Duldasında cik cik öten kanarya gibi
İçini ürperten seher yeli gibiydi

Ne kadar içine kapansan; boşuna!
Göreceğin iyi kötü anılar.
Geleceğe uzan; artı sonsuza!
İşte sana yepisyeni yarınlar.
Dün ve bugünle birlikte iç içe;
Dur durak bilmez, yaşamı karşılar.