Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Sevmek ve severken saygı duymak
En güzel sevmek bencileyin Yar!
Mamafih saygı duyarak sevmek
Ruhunu ferah tumak demektir
Aşktan yana şansın yoksa bile.....

Diyorsun ki umutsuz olma umuda kapılma
Belki de başka birisi girer hayatına
Aşk denen göreceli bir şey sakın unutma
Seversin sevmez ki anlaşılmaz bir muamma

Sebep arama sakın küsme kara bahtına

Sevmek sevilmek en doğal haktır
En önemlisi gereksinimdir
Maziye terk edip bırakılmaz
Rica minnet kabullenmek değildir
Aşk bir üst benliktir sevenler için

Sen benim biricik sebebim,
aşkımsın!
En erken baharımın, ilk çiçeği;
Melankolik açan akşam sefamsın.
Razıyım seninle yarım kafiye şiire,
Ah, aşk ! Sebebim sensin ,sonucum sen...

Haydi topla kendini,yaşanacak günler var!
Yarım kalmış şiirler, notasını arayan,
Unutulmuş besteler, rengini bulamayan,
Mutluluğu resmetmiş, bitmeyen tablolar var.

Haydi topla kendini, yaşanmış anların var :

Gün akşamlı doğar ömrümde her gün
Sensin toprağımı öpen güneşli kardelen
Ansızın yoluma düştü biçare hüznün
Yine başlıyoruz bıraktığımız yerden

Sağnak boşanır seni andığım akşamlarda

Sendin o ılık serinliğinde sonbaharın
Sanki herşey bekleyiş içinde öyle sessiz
Meyus bir hazan mevsimiydi ayrılıkların
Yapraklar dökülüp kuşlar ağlıyordu sensiz

Sendin o her şeye rağmen terk edip giden

Sen gidince bekleyiş içine girdi her şey,
Karşı konulmaz cazibesi, kıtalar aşan ;
Belki memleket belki de sıla hasretiydi,
Dayanılmaz özlemle geçmek bilmedi zaman

Gözlerim yollarda bir haber bile gelmedi.

Sen gittin ya umuda bırakıyorum
Eski günlerimi umutsuzca
Vurgun yemiş gibi kifayetsiz bedenim
İçimdeki yangın sürgit yandıķça
Loş ışıkta yaslı hüzünlü günler yaķında

Sensizlik bana çok zor geliyor
Enikonu sen olmazsan yapamam
Varlığına alışmışım bir kere
İçimi daraltır beklemek bile

Lakin sevmek alışkanlık değildir