Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Yıllar akıp geçti hissettirmeden
Mutluluk izleri belleğimizden
Acılar içinde kaybolup gitti
Azı kaldı ömrün çoğu da bitti

Boşluğa düşer gibi oluyor insan birden,
Şiiri bırakıp uzaklaşınca kendinden ,
Kötüye gidiyorken bir şeyler eskisinden ;
Umut yarenlik edip tutmayınca elinden...

Deniz feneri gibi senden bana yansıyan,

Oturmuşum odamda yalnız tekli koltuğuma
Elim başımda dalmışım renkli rüyalara
Şiir defterim açık , penceremde manzara
Heybem tamtakır bir şiir bile yok zulamda

Uzaklardan bir haber bekliyorum, nasılsa?

On bir hece şiir aşka yazılır
Dillerden düşmeyen beste yapılır
Tanrım kullarına bu ne hikmettir
Onsuz yaşamak ki; zulüm sayılır

Susadıkça aşka bade içilir

Her nasıl olur karşılaşırsak
Enikonu söyleyeceğim şey var
İnsan bir kere severmiş
Diğeri tekrardır bunun
İsmini dağlara yazıversende

Senle hayal kurulur seninle gerçek olur,
Her şey senle başlar sensin benim sebebim...
Ay mehtaba çıkar şavkı gül yüzüne vurur,
Gökyüzü yıldızlanır sonucum olur benim.

Ben seni sebep sonuç ilintisiyle sevdim;

On dört hece şiirim büklüm yerinde ben
Tıkanmış cidarımda fişek gibi patlarım
Yıldız yağmuru olur gökten coşup yağarım
İnciler dizelerim çağrışım belleğimden

Serbestte kalsaydım ki liriz mim bol olurdu

Fena yakalandım ben bu sevdaya
Elimde değil ne olur anlasana
Razıyım bir göz oda bile olsa
Hayatımın aşkını yaşamaya
Aşk adamıyım** ben onsuz yapamam
Nasıl dayanırım onsuźluğa

Yıldız ışırsa içim umut dolar seninle
Aşk yapacağını yaptı nasılsa, boşuna !
Ayrılığın resmini büyütüp küçültmekle ,
Giden gelmiyor ,yalnız kalmak var bir başına.

Dayan yüreğim senle çok işimiz var daha

Unutulur mu hiç solan ümitler
Havada uçuşan sitemkar sözler
Vedasız ayrılan gerçek seviler
Ufukta kaybolan hayallerimiz

İnsan olmanın duyarlığını