Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

En yalnız kaldığın an şiire durduğun an
Birden gök delinir berhava saçak ararsın
Hazırlıksız ve donanımsız anadan üryan
Kurşun sağnağı gibi ateşler altındasın

Sebepsiz yaşamaksa sahibine teslim et

Sana ne zaman yazmak istesem;
Eprimiş boş yaprak gelir aklıma...
Maziyi hatırlaması adına,
Razıyım nasıl olursa hiç seçmem,
Aşkın sonuçlarına katlanmam....

Her gün seni düşünürüm ben
Üzüntümle başbaşayım derken
Lakin hayat devam edecektir
Yol yakınken kimisi dönecektir
Aşk bu hiçbirşeye benzemez ki

Sorgusuz sualsiz aşık oldum
Ezeli bir rüya gibiydin sen
Varlığına çok alıştım can dostum
İçimde yer ettin bir bilebilsen
Lal olsa dilim tutulsa da nutkum

Gerçi şair değildi aslında bir muhacir
At sırtında göç etmişler yaban elinden
Elinde bakır güğüm içinde bin bir düğüm

Gönlüm varmıyor sana aşkımı anlatmaya
Dilim lâl aklım karışık dizeler çapraşık
Mecalim kalmadı hiç hayallere dalmaya
Gemileri batmış gönül yorgunuyum artık

Yıkılmış düşlerin parçasıdır bütün bunlar

Hep merakla beklediğimiz ilkbaharlar
Nerdesiniz, o eski ihtişamınız, nerede/
Cemreniz, toprak kokulu rahiyalar
Devridaim tamamsa,açan çiçekleriniz

İnan, bu bahar başka bahar sanki

Uçurtma kanadında efildeyen hayalim
Süzüm süzüm süzülür beçare gökyüzünde
Uçup gitmek ister ,ne olacak şu halim?
Aşkın kıta göğüne,ait olduğu yere...

Cenk boruları çalsın,vakit tamam nasılsa

Fellik fellik aradım ben seni
En sonunda bulurum diyerek
Rüyalarıma giren o buseni
İhandiyse son aşkım bilerek
Aşktan yana şansım yok severek
Nasıl bulacağım ben dengimi

Yüreğinde mekansızlığın gizli ağrısı
Yalnızlığın unuttuğun o şifresi kayıp
Kadehlerde bıraktığın buselik makamı
Anılarını canlandırır maziye dalıp

Olan olmuş çıkış yolu yok artık kabul et!