Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Hiç aklıma gelmiyor fakat çok istiyorum
Ne bir simge ne de bir imge yok hiç heybemde
Buradan bir yol bulurum diyerek yazıyorum
Bakarsın akıp gider mecrasında gönlümce

Oradan yolumun üzeri bilinçaltına iner

Gümbür gümbür gelir aşk terkisinde sevgiler
Dörtnala uçar gider peşinde acı keder
Paha biçilmez cevher kolay elde edilmez
Ayaklarını yerden keser tartıya gelmez

Sessiz sedasız karışır kanına sarhoş eder

Bir daha aşk mı tövbe olsun içim yandı, cız!
Sevmeye sevilmeye hazır insan nerede?
Bu dünyada hepimiz birbirine muhtacız,
Gel de anlat ne ile, benim gönlüm şiirde.

Şiir şiir üstüne yazabilirim ancak

Beni hiç anlamadın, yeniden sev ,nadim ol..!
Beddua etmem ,sana zarar gelsin istemem.
Kul hakkım saklı kalsın başka bir şey dilemem,
İlahi adaletin tecellisidir bu yol.

Sen hiç ders çıkarmadın mı şu fâni dünyadan?

Sanki şimdi muammada kaldım
El üstünde gezdirdiğim aşktan
Varlık içinde yokluğu tattım
İsyanını gördüm yitildi duyum
Leyla olsaydı ne yapardı şaştım

Henüz gerçek yüzünü göstermedin sonbahar
Döngüsü tamamlanmak üzeredir herhalde
Vakti saati gelip bir gün dönünce göçmen kuşlar
Her şey seninle seni anlatır şu âlemde

Süzülerek boşluğa aheste düşen yaprak

Seni bana yaklaştıran belli belirsiz o
Umut yok mu yüreğimdeki ateşi yakan
Ey sevgili sana ulaşmak bu denli zor mu
Varlığını hissetmek dokunmadan uzaktan

Sen benim için çözümü bilinmeyen denklemsin

Gözyaşı döken bendim anıların yadından
Terk edip gittin bir kez olsun dönüp bakmadan
Değişmedi değişmez biliyorum sen yoksun
Meğer katlanmak ne zormuş gidenin ardından

Gülmedi kara bahtım neyleyim taze baharı
Birbirimizden uzak yanımda sen olmayınca
Cemreler peşi sıra çiçek açmış kırları
Herkesin mutluluğu kendi yalnızlığınca

Âdettendir bahara şiir yazmadan olmaz

Aşka gönül verince gülmeleri unuttum,
Onulmaz bir yara oldun içlendikçe kanayan;
Kederli ikindi gölgemdi yasını tuttum ,
Talihsiz bir vurgun oldun dünyamı karartan...