Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Davetsiz konuk gibi apansız gelir şiir,
Telaş içinde elin ayağın dolaşır ya !
Gönül penceresinden rüzgâr olup seğirtir,
Sanki müjdeli haber vermek için dünyaya...

Canın, sıkkın ! Sığınak ara ,şiir döşeli,

Böyle mi olacaktı ,şiirin son demleri?
Sayılı kelimeler,dönüşümsüz imgeler,
Miadını doldurmuş kırık dökük simgeler,
Çağrışımsal belleğe ayrı düşmüş heceler,
Lirizmin batağında can çekişen sevmeler,
Aheste düşen sonbahar yaprakları gibi.

Hayal gibi sevmeler sevilmeler
Un ufak bin parçaya bölünmeler
Sonra yekpare olup sevinmeler
Eskisinden çok farklı dönüşümler

Peşine düştüğüm ses nerede

Esen yele uçan kuşa sor beni
Razyım eğer yalanım varsa
Cezamın en ağırını çekmeye
Aşkta yalan olmaz ciddi mesele

Nasıl başlar bilinmez bu çile

Şiir yazmak yürek işidir derler
Hece hece dizelenir şiirler
Tamam da bir şeyi eksik söylerler
İptida dingin bir kafayla huzur
Ahiren özüyle barışık ruhtur

Sensiz yaşamak, zordu yokluğuna katlanmak;
Gözlerim seni aradı , her zaman seni sevdi.
Varlığını hissedip sana dokunamamak,
İçimsıra dolup taşan delişmen bir seldi.

Hafızan boşalınca nerede o sözcükler?
Kapanıverir birden şiire akan sular,
Kuraklığın böylesi devam ederse eğer;
İyimser şair bile geleceği sorgular.

İnişli çıkışlıdır zorlayan dip dalgalar,

Sen benim neşe ile müphem hüznüm
Ben gözlerinde buğulu istifham***
Gündüzüm gecemdir gecem gündüzüm
O ahu bakışların bana ilham

El verir ki* bir gün bana derinden

Sevmekse eğer ,koşullardan bağımsız;
Uyum sağlayan değil ona aykırı duran,
Özde tek başarısı :Özgeci ve yalansız
Özgürlük arayışı olan ön yargısız ...

Yani bir bakıma aşk : özgürlük savaşı;

Dilim varmaz elveda!
Güle… Güle! Demeğe
İkisi de yoksamak
Hüzün kalır geriye

Sırası değil şimdi