Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Hani ! sen varsın ya uzaklık yakın,
En yalnız anımda : Kalabalığım,
İçimde ukte gibi sakladığım ,
Dayanılmaz acıdır ayrılığın.
İçim yanar, gel gör neyledi aşkın?

Başlık aranıyor ki unutulmaya mahkûm
İmgesiz, simgesiz hiç havuzunda usanık
Adını anıyorken kafiyem oldu zakkum
Yeşil yapraklarıyla gölgelerde uzanık

Ayrılık bize uzak, hiç yakıştırmıyorum

Hiç anlamadın beni sen .....zalim !
Uğruna savaşacak sevdan yok mu?
Leylayı bile kıskadırabilirim
Yar seninle bir nebze umut çok mu?
Ahımı alma tekrar olmayabilirim

Zaman su gibi akıyor
Yanılsamaymış bilime göre
Bizlerin icat ettiği kavram
Acımasızca eskitiyor
Unutturuyor göz göre göre
Tutmak istesem tutamam

Acılar yalnız katlandıkça,
Alev topuna dönüşür zaman.
Yeniden doğuş beklenir, fakat
Var mı fazlası ışık hızından?
Umut yok ‘Zamana Yolculuktan…’

Halimi kim bilir ,kim sorar acep ?
En güzel aşk hikayesini bulmak ;
İçin için yanan aşka dokunmak ,
Dahası : Nicedir bunlara sebep ?
İçi içine sığmaz aşık olmak...

Acılar yalnız katlandıkça,
Alev topuna dönüşür zaman.
Yeniden doğuş beklenir, fakat
Var mı fazlası ışık hızından?
Umut yok ‘Zamana Yolculuktan…’

Herkesin şiir anlayışı, farklı;
Enikonu parmak izi gibi ,
İçsel hazinesi ve de lügati ,
Dağacığı ile yaşam algısı,
İçinde bir evren barındırdığı .

Her zaman her yerde kalbimdesin sen
El aman dinlemem anahtarını vermem
İz sürmekten yoruldum neredesin sen
Düşenin dostu olur kaldır beni yerden
İçimde bir his var bu aşk başlar yeniden

Haydi bırak ağlama lütfen
Eni konu aklımız bize yetiyor zaten
İçimiz kan ağlasa, belli etmek istemeyiz
Duruşumuz bozulsa saklamaya çalışırız
İçimiz dışımız bizi sürekli denetler