Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Sinemi yaralar gün eksildikçe,
Elimde değil ki devran dönse de.
Maksat : günü savmak değil ,
kazanmak !
Rızasız bir dakikaya bile;
Allah'a ısmarladık ! dememek..

Elde var hüzün maalesef aşkım
Rasgelmedi şansımız ne çare
Cezbeden anofora takıldım
Aşkın girdabına düştüm yekpare

Nasıl bir şanssa kaosa meyil

Yaşamak öleceğini bile bile
Sürgit biteviye yaşamak
Gizleyemezsin kendini bu şiirde
En gizli yanın bir karış toprak
Her şey anlamını yitirir yaklaştıkça menzile
Ne aşk ne para... vesaire

Şiirin hazır oluş aşamaları ve de ,
Örüntü süreçleri aklıma geldi birden...

Yazarken düşünmek mi, düşünürken yazmak mı
Yoksa sihirli güç mü şiirleri var eden ?

Frekansın tutmuyorsa değiştir
En güzel aşk aynı telden çalandır
Rüzgarın ıslığı yağmurun sesidir
Hazan mevsimi sonbahar ilkidir
Ardı sıra yağan kar düşmesidir
Nerede nasıl başlar belli olmayan

Sen değişirken ben seyre dalmışım,
En acılı miladım oldun derken,
Meğer ben ne kadar sabırlıymışım?
Rüyalarıma sorgusuz girerken .

Aşk yüreğimde dumur dumur yaşla,

Gözlerim dolar ağlayamam
Sesim titrer haykıramam
Bakma bana öyle ne olur
Bu acıya dayanamam

Tahammül yok ağrısına

Sevgisini bir anda yitiriverdi
En güzel şiirlerini henüz yazmamıştı
Ve sustu kadın içine kapandı
İçin için ağladı aklına geldikçe
Layığını bulamadığı için kaderine yandı

Baharı bekliyorum
Çiçeklerin açmasını
Çok sabırsızlanıyorum
Kelebeklerin uçmasını

Börtü böcek uyanırken

El bebek gül bebek büyüttüm /
aşkımı
Razı olmadım yalnızlığına
Cefasını çektim İçimde saklı
Acılar içinde kıvransamda
Naçiz vücudum toprak olacak