Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Bazen, şiirlerimi yakıp atasım gelir!
Bazen, hayret! Ben mi yazmışım diyesim gelir.
Çözümleyemediğim,bu duygu çatışması:
Sormaktan kendimi alamadığım muamma;
Herkes için mi yoksa benle mi ilgilidir?

Hülyalara dalmışım başım duman
Üzüntülerim şiire engel
Lakin alışkınım umursamam
Yeterki sevgilim yanıma gel
Aşktan dem vuralım sevdalardan

Sözcükler tükendi peşi sıra
Enikonu dilimden dökülmedi
Mekanım oldu bir göz oda
Rüyamda renklendi manzara
Aşk yine kendini göstermedi
Taş bastım bağrıma

Halimi sorma hiç ,yangınlardayım !
Eynine giymiş ateşten gömlek ile
İçin için sevdanla yanmaktayım ,
Dünya döndükçe ben bu derdimle
İlamım yok ki sensiz aklanayım...

Sonbahar geldi
Kurudu otlar
Göç etti kuşlar
Sarardı kırlar

Çiçekler mahzun

Nasıl bir duygudur vazgeçilmez
Adı aşk sarmaşık gibi gönlü sarar
Zehir zakkum misali iflah etmez
Asude bir hayatı arar hep arar
Nazende nazdan hiç vazgeçmez

Soru: Kim çözebilir sevenin denklemini
Yanıt: Sevilen çözer sevgili öğretmenim
Sevileninkini: Elbette seven çözer
İkisi de birbirini tamamlayandır onunçün

Artık biliyorum ki onsuz şiir yazamam
Ben mi şiiri şiir mi beni bıraktı hiç/
bilemem nedenini niçinini anlatamam
Kurguladığm tek şey uyak odaklı sezinç

Ne kadar da özlemişim ben öznelisini

Ferah tut gönlünü bu da geçer
Ergeç mutlu günler bize de yakındır
Rüzgar eken fırtına biçer
Hayat engebeli dik bayırlıdır

Aşktan bizde lalırız payımıźı

Her günüm seni özlemekle geçiyor
Ezeli bir hayalin mucizesi
Dur durak bilmiyor ömür bitiyor
Aşkım seninle ruhumun son kalesi

Kopuş yaşandıysa çaresizlikten