Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Onunla uyumak onunla uyanmak
Hiç aklından çıkmamak
İşte aşk budur bencileyin yar

Her bakış açısında kendini bulmak
Nereye dönsen hep karşına çıkmak

Aşk insanı vurur derin yerinden
Sinsice bir yağmur çiseleyerek
Sel alır boran olur yel yepelek
Hicran yarasıdır çıkmaz gönülden

Vaz geçilmezdir o sanki ekmek su

Bir anlık duygu değil bu ne de yanılsama
Açılmayı bekleyen doğacıl kır çiçeği
Belki de umut olur sakla yarınlarına
Belki de tam isabet bir işaret fişeği

Duygularımın peşi sıra izini sürer

Seninle başlar seninle biter ;
En güzel ne varsa şu dünyada.
Madde mana içre hasbelkader,
Razıyım seninle her halükarda :
Aşktan yana sana ait ne varsa ...

Her günüm senin hayalinle inan
Üstümüzden geçen zamana inat
Leylayı gözlerinle kıskandıran sen
Yıllara meydan okuyorsun heyhat
Aşkı buldum endamınca kor alev
Bana yazdır maziyi hatırlatan

Sana olan aşkımı anlatamam
En derinlerde hissedilebilir
Varım yoğum sensin
göğsümde atan
İzinde yoldaş esin perisidir
Lakin aşkilen sevdim unutamam

Sana nasıl yazdığımı;
En güzel aşk şiirlerini,
Var etmek için her zaman,
İcat ediyormuş gibi, bazan:
L harfini anahtar yaptığımı...

Sanki diyecek bir sözün kalmadı şu dünyaya;
Eskiden böyle miydi ? Mevsim değişir ,hemen
Şiiri yazılırdı birden güle oynaya...
Şaşırtmazdı hiç onu sevdiğini söylemen.

Dalgaların geriye çekilmesi gibidir;

Ne kadar ah etsem boş aşkın adaleti yok!
Kimi canıgönülden sever kimi keyfekeder
Ellerim bomboş kaldı ne denli sevdiysem çok

(...... Adaletsiz yaşanmaz ki adaleti yok diye aşkın!?
Neyin temeli olur diye iyi düşündüm sorguladım,

Heyhat ! aşk şiirim olmadı hiç benim
Ayrılığın şiiri aşk şiiri olurdu
Sonuç itibariyle onun hiç bilmediğim
Çıkarsaması haklı bir gerekçe bulurdu

Satır aralarında izine rastladığım