Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Bazan insan hayattan enikonu yorulunca
Mevsimlerin coşkusu ,yaşama sevincinin
Gözlerden yansıyan parıltısı kaybolunca

Söylenecek sözlerin anlamı kalmıyorsa
İmgelem kısırlaşıp uyaklar tutmuyorsa

Eğer onca özveriye kaşın
Razı olmadığını söylersen
Tamamıyla sen aşka karşısın
Aşkın bu kadarına az dersen

Ne bir eksik ne bir fazla tamsın

Ne denli uzaksan o kadar yakın
Seni görmesem de sevebilirim
Aşk bu hiç belli olmaz bir bakarsın
Belki de arkadaş olabilirim

Sevgiyi ararken aşkı bulurum

Sabret gönül bu günlerde geçer
Elinin tozu olur akıp gider
Mazimizde kalan günlerimiz yeter
Rüzgarın teğet geçtiği o günler
Aşkımıza saygıyla eğilen

Er yada geç devran dönecek
Razı ol olma gerçek bilinecek
Tabular yıkılacak olsa da
Aşkın geldiği son nokta görülecek
Ne olursa olsun mutlak görülecek

Ecele susamış gibi koştum
Rica minnet aşkın peşinden
Canıma tak ettirsen bile sen
Aşk beni benden aldı eskiden
Narına yandım ne gelir elden

En güzel yıllarım heba oldu yar
Rüyamda görsem inanmazdım hiç
Can yoldaşım oldu bunlara sebep
Aşkın tanımına itirazım var
Neden nasıl diye sorulsun hep

Öyle doğdun birden ,yitirdim seni.
Yağmurla , apansız güneş ışır ya !?
Unutmam, uzaktan : Veda buseni...

Yoksanışa hiç alışık değiliz ;

Bir şiir yazmak isterim, dur durak
Demeden, ruhumda ışık sönmeden
Hafızamda uçuşan simgelerim
Artık kalem tutmayan parmaklarım
Ağır aksak titreyen ellerim
Kargacık burgacık yazılarımla

Nesine, nesine kanayım ben !
Albenisine desen hani nerede?
Zati güzellik mahvolmuş kalben
Artık söze dökülmez sevsende

Ne yazık ki çiçek açmaz olmuş