Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Çocukluk hastalıgı diyerek hep dışlandın
Anlaşılmadın fakat harikalar yarattın

Zaafiyetin doğru ölçütü olmasan da
Nefret sevgi yanında pusu kurmuş olsa da

Sevdiğin kadar sevilirsin inan!
Eşin benzerin yok sanma sakın
Viran olmuş olsa da gönlün
İçinde bir umut görebilirsin
Layık olduğunca ,sakın unutma!

Enikonu yalnızsın işte bu!
Rica minnet değil gönlünce
Cesaret ister söylemek bunu
Aşkımız çözümsüz bir bilmece
Ne yapsam kilitlenir kendince
Karalar bağlasamda nafile

Hani elin varmaz ya! şiir yazmak istemez,
Umuda çare olmaz,sanki herkes küsmüştür.
Dağ başında kalmışsın,yol kesik geçit vermez;
Okunmamaya mahkûm başın dara düşmüştür.

Başlamak ,çıkış yolu aramak demektir hep.

Sessiz sedasız göç ediyoruz
Elbette varacağız menzile
Varlığımızla ömür dokuyoruz
İçimizde çoğalan o sevgiyle

Lakin ne denli , seviyorsan da;

Göç yollarıyla umut yaşama bağlandığında
Çaresiz bir hüzün dür dökülüşür boşluğa
Karşılığını ararken çer çöp aşiyanda
İlahi bir manyetik yön verir yalnızlığa

Aynı şiiri yazmış değerli bir şairim

Müphem bir esinti ,dal uçlarında;
Ürkek bir yalnızlığı tetkikler
Bitimsiz gece karanlığında,
Enginlerde gök kubbeyi bekler.

Rüzgarın savruk dokunuşları,

Söylemelisin yeni kuşaklara
Avcunda sakladığın ışıkları
Hangi dalga boyuna indirgendi
Yitik aşkın unutulan yüzleri
Ansızın değişince dünyaları
Ufuk çizgisinden düştü birer birer

Üç mevsimi peşine taktın ,elveda sana!
Baharın adı umut ,güzellikti geçen yaz.
Gönüllerde tutuşan ateşti aşktan yana,
Yeni milat başlattın kıpır kıpır nevşe ,naz.

Elbet karşılaşırız yağan yağmurda ,kışta;

Her gülüşünde sana bakınca
Üstünde güller açardı yüzün
Lakin derilemez başkasınca
Yalnız banaydı tılsımlı gücün

Aşkın yüzü suyu hürmetine