Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Hohlayıp parlatsam şu aşkımı
Üstüne üstlük kurşun döksem
Lotus çiçeği gibi masum bilge
Yapar mıydı acep kara bahtımı

Ah aşk sen varsan her şey güzel

Sesimi duyar mısın
En derin duygularımı
Vadisinde yankılanan
İçin için ağlamaklığımı
Lotus çiçeğinin aşkında

Sonunda ayrıldık olanlar oldu
Elimizde kalan bomboş bir hayat
Valize yerleşik birkaç eski ve
İçimizde kanayan dinmez yara
Lakin alışığız biz darbelere

Küskün olma hayata sana acımasa da
Hiç cömert değilse de gereksindiğin anda
En masum isteğini kabul etmese bile
Uzattığın el geri çevrilse boş kalsa da

Ya sen hazır değildin istemeyi bilmedin

Şarap kokulu kirpiklerinle beklettim
En güzel şarapları imbikten geçirdim
İnemedin bir türlü gönül mahzenime
Lâl oldu dilin kalbime giremedin

Fani dünyada Bir dost bulamadım
Eninde sonunda bulurum sandım
Razıydım her ne pahasına olsa
Hayatın akışına bırakılsa
Aşk denilen muamma bir tarafa
Nerede bulurum yalnız başıma

Seni sevmek ,değişmekmiş yar !
En azından değişime hazır olmak.
Mazide unutturulmuş anılarla ;
Rüya bilinçaltını sorgulamak ,
Aşkın en güzel zeminini hazırlar.

Elden ayaktan düşmeyegör
Razıysan kaderin böylesine
Kara toprak gelince gözönüne
Can taşıdığını hemen anlarsın
Aşka karşı borcun yoksa
Nerede hata yaptın hatırla

Elden ayaktan düşmeye gör
Ruhun daralır umudun biter
Canın sıkıldıkça herkes nankör
Aşkn sebebi gibi gelirler

Nasılsa dik duruşun engelli

Hohladıkça parlayan müstamel imgelerim,
Camda buğu musunuz ,ergime noktasında.
Silinmeye yüz tutmuş o alın çizgilerim,
Karmaşık hayatın sen ve senden sonrasında.

Bırak düşüncelerin dağınık kalsın,korkma!