Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Sen uzaklarda değil kalbimde
En son açan nadide bir gülsün
Mazimde canlanan hatıran ile
Rabbim isterse son görümlüğümsün

Aşkımla kalkan ıssız gemiyle

Her aşkın bir sonu vardır inan
Üstelik sonsuza dek süren aşk yok
Layığını bulsa da bulmasa da
Ya değişimlere yenik düşer
Aşkın sonu keyfekeder biter

Şu gördüğün tepeler şiirin son noktası
Ötesi aydınlıktır düzova çayır çimen
Oraya çıkıncaya kadar sürer tasası
İnişi kolay biter feraha çıkar hemen

Issız kayalar saklar yalnızlığımı

Her sonbahar gelişinde hüzün kaplar içimi,
Şiirime başlık ararım kendi kendime.
Düşen bir yaprak görsem yine aynı mevsimi, Bekler dururum ,belki esin olur eserime.

Bir sevdalım bile yok,bana ilham olacak.
Bütün çelişkilerden uzak, gerçeğe inat,

Bahar gelince ben hep aşık olurum
Bir yalnızlık türküsü söyler dertli yüreğim
Ruhum darmaduman olmazlara savrulurum
Yaban elde biçare sevdadır beklediğim

Önceliğm sadece sana olan sevdamdır
Sana giden yolda bir ışık görsem aldanırım
Senden gayri her şey uzak beni yanıltandır
Yâdımdan çıkmayan sen ve sana olan aşkım

Sen benim duam sana hasret yalnızlığımsın

Her sabah şiirle uyanırım ayrıcasız
Günün şiirini düşünürüm kalkar kalkmaz
Tutukluk yaptıysa beynim çakar almaz
Ya erken ya da şiire duruşum zamansız

Bundan sonrası ver elini düşler bahçesi

İşte gerçek sevgi bu! Ne ütopik hayali,
Umarsız bananeci,ne hariçten gazelci.
Bir hayat kıpırtısı duyana dek aramak,
Yaşatmaya çalışmak insanî değerleri;
Enkaz altında kalmış beçareyi kurtarmak.

Sevdim seni bir kere aşkından çok yoruldum
Yarı yolda bıraktın beni ah yolumu kaybettim
Şiirlere hapsoldum sözcüklerle mahvoldum
Ne yaptıysam olmadı senden vazgeçemedim

En iyisi buradan çekip gitmektir
Razı olmadan yeni duruma
Caysan vazgeçsen de denemektir
Aşk neredeyse sen orada unutma

Neyin varsa aşka dair durma