Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Her gecenin bir sabahı varsa
Üstümüzü örten bu karanlık
Leylaklar dökülür sonbaharsa
Yaz kapıda bak heryer seyranlık

Bazen bir bakış yeter artar da

Sevda ateş çemberi geçme sakın yanarsın
O öyle bir yangın ki söndüremez gözyaşın
İnletir gök kubbeyi kederli ağıtların
Yazdığın şiirleri bırak mazide kalsın

Ay mehtapsız geceden sessiz sessiz kaybolur

Sevdalarımız çiçek açmaz belki de
En ücra köşesinde susuz kalır
Memnun kalmaz toprak kendi içinde
Rüzgarın ıslığı yağmurun sesi
Aşka davet eder sanki gizlice

Hayallerim var benim yere göğe sığmaz
Gönlümdeki yanardağ sensiz etkinleştikçe
Yüreğimde kızıl kor aşklar yandıkça sönmez
İçim taşar bazen lav misali püskürdükçe

Sen aşkın en saf hali altın gibi parlayan

Fizanda olsan da bulurum seni
Elimde değil duramam inan
Rastgele bir eğilim değil ki
Harlı düşlerimden arta kalan

Aşkın güzelliği burada gizli

Sensizliği taşırım mısralarıma
Yorgun argın düşerken yollara
İklimsiz sılamıza sis çökmüş
Duman bürümüş doruklarına

Göz gözü görmüyor geçit vermez

Seni unutmak için kalbi atmak gerek
En güzel günleri seninle yaşadım
Varlığın hep hayallerimi süsledi
İki cihanda yüz akımdın benim
lâl olsa dilim kalbim yine seni söyledi

Nasıl geçti sensiz bir haber bile vermeden
Sen miydin girdabına kapıldığım sevgili
Apansız karşıma çıktın kayboldun birden
Sen miydin uzaklardan bana görünmeyeli

Hayal aleminde gezen bir müjdeci gibi

Irağinda kalayım ne olur anla beni
Kuraklık çeken mevsimlerin yağmur duası
Ol zemheride sulusepken kar fırtınası
Mehtaplı gecelerde aydan sorayım seni

Nedir bu benim aşktan yana çektiğim çile

Hülyalara daldım yine ,sensiz ;
En uzun gecelerim, çaresiz .
İçim yanar içim sessiz sessiz;
Derdim sensin ;sebepli, sebepsiz.

İzini sürdüğüm ahir ömrümde,