Yemin ettim yemini helal kılana
Bir insansın yokluğun kahır bu cana
Sonu vuslat olmayan aşık ne yapsın
Bir canım var teselli dir yar bana
Uykusuz gözlerim bakarım şu dağlara
Sayfalarını çevirdikçe dağılmasından korkarım hayatımın
raflarda duran yaşlı bir kitap gibiyim...
Başımın giderek öne bükülmesi
Yaşlandıkça omuzlarımın çökmesinden değildir
Dik durmakta yorar beni artık
Çünkü;
Ceyhan ırmağı olsam
Sen eğilsen üzerime
Atsan dallarını omuzlarıma
Sade bir sogüt gibi
Ben çağlasam sen sallansan
Düşlerde gibi
"Heba etmeyin bizi, biz çocuğuz..."
Gözlerimiz dalar saatlerce ,köşelerden izleriz eğlenen çocukları, çöplerden topladığımız kağıtlardan değil ellerimizin kiri,
sahipsizliğin izleridir...
Heba etmeyin bizi,biz çocuğuz...
O salıncakta hayallerimiz de sallansın isteriz.Gülücükler esinti hissi verir dallarımıza... Yüreğimiz büyük bir ağaç ,acılarımız yüz yıllık,
gizlenmiştir halkalarımıza ...
Herşeye harika bir güzellik katan sis ortadan kalkınca
Bilmek bazen her şeyin sonu olur
Oysa bilmemek çok çekiciydi
Her yükseldiğinde düşeceğini
Her güçlendiginde gücünü kaybedeceğini ...
Zamanı geldiğinde
Görünmeden kimseye diyorum
İlk tanıdığım zamanlara düşsem
Şu gönlümün milyon yıllık kuraklığının
Vahşi dönemlerinin henüz sona erdiği günlere
Senin bir çocuğa süt dolu bir anne olma hayallerinle
Benim de seni sevmeye mecbur kaldığım gözlerinle
Gülüş ardı hüzün saklayan kadın,
Bu sessizlik filmi olmuş dünyanın.
Dudaklarda gizli kalmış hep adın,
Dile düşmen bir acılı ezgiymiş.
Bugün biraz dalgalıyım titriyor gözümden bulutlar
Boğazımda kıvrıldı faylar,kırıldı kırılacak
Kafamda boğuntu olarak kalmayan birseyler
Masa üzerinde birkaç kitap
Kim olduğumu hatırlatan
Kehribar tesbih ile tavşan kanı demli bir çay...
Bir dert ki kimseye diyemeden
Kahır edersin karanlığa ...
Bir uçurumun kenarında
Kaderine teslim olmuşcasına
Dalıp gidersin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!