Demek ki, sen; alkışlarla yaşarsın; ben duâlarla,
Öyleyse, sen sirenlerle ölürsün; ben kur'anlarla !
- "Nasıl yaşarsan öyle ölürsün, nasıl ölürsen öyle dirilirsin...". (Hadisi Şerif)
Ben ki, bir hüzün seliyim, dert deryâsında yüzerim;
Lâkin, ne bir başkasını ne de kendimi üzerim...
'Rabbî yessir velâ tuassir, Rabbî temmim bi'l hayr'derim;
Can evim üşüdüğünde Rabbime duâ ederim...
Bırak şu sahte gülmeleri, benliğine ahenk ver;
Ağlamayı bilmeyen gözler, sevmeyi de bilmezler...
Her canlıyı yarattın;
renk renk, desen desen.
Kâinata renk kattın,
Âhenk kattın...
Her zerrede; Sen !
Dünyâ durmadan dönüyorken;
Üstündekini savurmadan...
Tüm canlılar daha doğarken;
Görevini bilir sormadan...
Hiç bir şey boşuna değil ki;
Umudun kalıntısı,
Ömrümün çalıntısı,
Renginin geçmez pası,
Ah başımın belâsı...
Onunla oldum şaşı,
Mâdem ki, dünyâ hayâtı aldatıcı metadan ibârettir;
Peki niçin, nefsim hâlâ fâniyete bağlanır; ezâ çeker?
Mâdem ki, âhiret yurdunu kazanmak ebedî saadettir;
Öyleyse, bu sinsi dünyâya âşık olmak, câna ihânettir,
Hem öyle bir ihanet ki; sonu cehennem olan eziyettir!
Herkeste farklı sûret; birbirine karışmaz,
Musavvîr olan Sensin, yüceliğin aşikâr !
Dünyâ hızla döner de, denizler neden taşmaz?
Sensin dengede tutan, koruyansın el Hafîz...
Zamana kuvvet verdin, dakikalar yarışmaz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!