Enfal Törün Şiirleri - Şair Enfal Törün

neden hüzünlü olsun sonbahar
onun da adı bahar değil mi
üstelik nereden biliriz son olduğunu
içimizdeki yapraklar henüz solmadan

Enfal Törün / Eylül -1987 / Karşıyaka-İzmir

Bondevuya'ya hiç gitmedim,
nerededir nasıl gidilir bilmiyorum
insanlar nasıldır orada
nasıl yaşar ne yer ne içerler,
hiç bilmiyorum Bondevuya'da
havası suyu nasıldır

Kim bilir nerelerdesin
benden habersiz
ben ise her zaman seninle
ama hep sensiz
gecelerde ben yalnız
geceler yıldız yıldız

işin gücün fal
kağıt falı kahve falı
ben neredeyim
kimlerle beraberim
yetmedi gece yarısı
sorarsın yıldızlara

şimdi geçer dersin
umutla beklersin
nasılsa geçer dersin
biraz uzayınca
kırılır umutlar
tükenir sabırlar

Çok istiyordun ya beni
işte bak geldim sonunda
ama ben değilim gelen
gelen arta kalan benden

Beyazlar giyinmişti
güzel gülüşü vardı
birden kalktı ve gitti
sanki ne lüzum vardı

Bazen hatırlarsın bir an
güzel günleri geçmişte kalan
sonra bir yıldız kayar gökyüzünde
uzaklaşır anılar aynı hızla
bir büyük sessizlik ardından
yine mevzusunu yaşar insan derinlerde

Kayboldun ya ortadan
bilirim hangi adrestesin
çiçekli bir balkondan
her an yolumu gözlersin

inci köpüklü dalgalar getirip sersem  
ayaklarının altına uzak sahillerden
güzel sözler söylesem şiirler okusam
kırmışsam seni eğer gönülden
ben de gönülden af dilesem
üstelik gece yarısı tüm şehri uyandırsam