Enfal Törün Şiirleri - Şair Enfal Törün

Zor kardeşim zor
İzmir'de yalnız kalmak zor
sıcak çok sıcak
bari para mara olsa
denize menize giderdik
o da yok

kırmızı kiremitli damda
pıt pıt pıt bir minik kuş
ah olsa birazcık ekmek kırıntısı
bir güzel doyursa karnını
nasıl da şükreder
cıvıl cıvıl şakıyarak

geceler uzun soğuk
soğuktan daha keskin yalnızlık
kuytuda düşünceler
duvarda gölgeler
kovalar birbirini gece boyu
huzur bulmaz ruh bedende

Geceler bazen hiç bitmez
ya da sana öyle gelir bilinmez
tik tak tik tak saat sıfır iki
asırlar geçmiş gibi sanki
giderek ağırlaşır göz kapakların
sabah güneş dolar odana inanamazsın

Ah, o ışıltılı sahte geceler
nasıl da sevdanın yollarını tıkar
şimdi diz boyu hüzün her yer
oysa dışarıda güneş var

Enfal Törün / Karşıyaka-İzmir / 27.08.2006

bir masum tebessüm yüzünde
oturmuşsun öylesine sessiz
pembe beyaz bulutlar üzerinde
onca güzelliği kucaklarken
sen bizim göremediğimiz
güneşe bu kadar yakınken

ne param var yar gezdirecek
ne de buyur edecek bir kulübem
bu durumda bana aşk ne gerek
hiç değilse bir yürekten gülsem

Her şey bir vesile
hatırlamak için seni
güneşin doğuşu batışı
kuşların cıvıltısı
derelerin şırıltısı
bulutların dansı

Hani bazen şuracıktan isteriz ya bir şeyi
sanki duyar melekler dokunur omzunuza
gülerek verirler beklediğiniz o müjdeyi
bir sevinç bir huzur kaplar benliğinizi...

ellerini alıp da avuçlarım içine
dalıp giderek okyanus gözlerine
seviyorum demek için sana
geç mi kaldım söyle bana
ah, bu benim geç kalışlarım…!