Yokluğun büyük derin yalnızlık
eksik kalıyor adeta bir yanım
tükeniyor hayallerim umutlarım
göğe doğru yükseliyor ellerim
Enfal Törün / Karşıyaka-İzmir / 26.09.2006
Yine akşam çöktü üstüne kentin
şimdi sen karşı kıyıda bir yerde
ışıklı pencerelerden birindesin
bense bu kıyıda derin hasretinde
Kızıllara bürünmüş gün batımında
bir müjde verir gibi ufuk çizgisi
güzel yarınlar vadediyor hayatımda
bir deli sevinç yüreğimde umut ötesi
Enfal Törün / Karşıyaka-İzmir / 20.06.2006
ben aslında her yerdeyim
eğer görmek istersen
işte tam karşındayım
tüm seslerin içindeyim
duymak istersen
ve dokunmak istersen
geçip giderken zaman
asılı kaldı anılar bir dalda
geri dönüşü olmayan
o eski düş bahçelerinde
bir başka gökyüzü vardı
hayal meyal hatırladığım
ve güzel insanlar dostlarım
yabancı geliyor bana şimdi
soluk aldığım bu gökyüzü
bir de adamakıllı yalnızım
Bir tatlı esinti bırakmalı insan
geçip giderken bu dünyadan
içini ısıtmalı insanların güneş gibi
gönülleri sarmalı sabah rüzgarı gibi
kokusunu bırakmalı dağ çiçeklerine
ve sesini bir minik serçeye
içim dışım can sıkıntısı
biraz avunmak istesem
çare olur mu sokaklar
ama ne mümkün
her yerde asık suratlar
sanki hepsi hayata küskün
kapı çalındı seslendim
kim o?
şans dedi dışardaki ses
aklını mı kaçırmış
yolunu mu şaşırmış
deli mi ne dedim inanamadım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!