ben böyle dostları seviyorum işte
gönüllerin bir huzur bahçesine açıldığı
içinde musiki olan bir kahve sohbetinde
zamanın kıskanarak bir köşeden baktığı
Enfal Törün / Karşıyaka-İzmir / 24.05.2007
sözüm ona hep sevdin beni
ama hiç kulak vermedin bana
pişmanlıklar içindesin şimdi
tam ben savrulduktan sonra
Enfal Törün/ İstanbul / 10.04.2008
Hep ılık güzel baharları düşlerken
uzun soğuk kışlar girdi araya aniden
hala anlayamadım neden gittiğini
ara sıra gider bakarım uzaktan
düşler kurduğumuz o çay bahçesi yok şimdi
Alıntı şiirler
romantik mektuplar
o bildik ezgiler
senin olsun hepsi istemem
fırtınalar kopardı içimde eskiden
seni düşündüğüm her an
Bu güzel akşamı bırakıp gidemezsin
aklın kalır az önce batan grubun ardından
neydi o renk cümbüşü sulara akseden
ya etrafı saran akasya kokusu
bütün bunları bırakıp gidemezsin doğrusu
kediler gelir aklına iskelede bekleşen
ince nazik hoş adamsan
hele bir de şair ruhluysan
ama yoksa cebinde paran
uzaktan severler seni
övgüler düzerler üstelik
kaba saba boş adamsan
hani yazmıştım ya hatırlarsın
sana gelecektim bu baharda
şu karlar erisin yollar açılsın
ama kış uzadı bizim buralarda
sözüm söz mutlaka geleceğim
az sabır benim sevdiceğim
nerdesin güzel dostum benim
yarenlik ettiğim canım sırdaşım
başımı göğsüne yasladığım
maskesiz dolaşan hayatımda
Enfal Törün Karşıyaka-İzmir / 24.08.2006
Bizim için zaman var mıydı
yoksa biz mi fark edemedik
aslında zaman duruyordu da
biz miydik önünden geçen?
Enfal Törün / Ankara-Or-An / 1971
Mum ışığında soframız
kadehlerde şarabımız
dönerken gramofonda
o bildik şarkımız
yanak yanağa dans ederiz
sonra da mumları üfleriz




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!