Gözlerin,
Küçük bir kız çocuğuna sahip.
Ve ben mutluluğu,
O küçük kızın gözlerine sığdırdım.
Kahvemsi kumral saçların,
Sana bir şey anlatmalıyım,
Zaten bildiğin bir şeyi.
Cümleler yetersiz, kelimelerse kifayetsiz,
İstemiyorum bittiğini bilmeyi.
Sevdiğin varmış çok uzaklarda,
Sen bir gelinciksin;
Aşığım sana, kavuşamam,
Yıllar geçse de unutamam.
Sen bir beyaz frezyasın;
Bir umutsun, kalbimin ortasında duran,
Sandığımdan geldi bunlar başıma,
İnandığımdan geldi hepsi.
Herkesin dilinde aynı cümle,
Enes bunu haketti.
Duymaya alıştım inan ki.
Kaç şiir yazıldı gözlerine?
Kimler yazdı o şiirleri bilmem.
Duydu kulaklarım sağır kaldı,
Başka kim şiir yazdı gözlerine inanmak istemem.
Kimlerin defterinde anlam buldu ellerin?
Dünü hatırlamıyorum,
Bana anlatır mısın?
Biraz içmişim dozunu kaçırmışım,
Beni tokatlar mısın?
Dünü hatırlamıyorum,
Hasretine alışamıyorum,
Gel, çok ihtiyacım var sana.
Sarıl bana narinim Dayanamıyorum,
Sensizliğin acısına.
Bir yağmur damlası kadar,
Giydiğim en kalın paltolar,
Üstüme örttüğüm yorganlar.
Şu soğuk sonbahar günleri,
Senin sarılışın kadar olamadılar...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!