Güzelliğine saatlerce bakarım,
Bir şeyde söyleyemem karşında,
Öylece bakarım.
Söylediğin sözlerde takılıp kalırım,
Yine duraksarım uzaklara dalarım.
Her sabah okula giderken,
Bir papatya görürdüm kapımın önünde.
Yanından geçerken hiç unutmazdım,
Her fırsatta bakardım güzelliğine.
Güneş gibi sarı bulut gibi beyazdı,
Seni o kadar seviyorum ki,
Olurda "sevmiyor" çıkar diye,
Koparmıyorum papatyanın yapraklarını...
Sen ne kadar şanslısın öyle.
Doğarken almışsın bu güzelliği,
Ve yaşıyorsun sen seninle birlikte.
Aynaya her baktığında kendini görüyorsun,
Her konuştuğunda sesini duyuyorsun.
İşte şanslı olduğun yön bu,
Bıraktım kendimi sessizliğe,
Alıştıramadım kalbimi sensizliğe,
Keşke bir kerede sen yaşasan,
Baksan bana öyle donup kalsan,
Hayaller kursan, uyuyamasan,
Bir kerede sen alışamasan bensizliğe...
Zaman geçtikçe tükeniyor umudum,
Bitiyor aşka olan inancım.
Gerçi bir dakikada olsa yanıma gelsen,
Bağlayacaksın beni kendine,
Yeniden başlayacak bu ebedi serüven...
Bir güvercin kondu önüme,
Ona Anlattım derdimi.
Dedim, git penceresinin önüne,
Sana gelmedi mi?
Geçersin önümden bakmam yüzüne,
Ama lütfen üzülme.
Bilirsin aslında seni nasıl sevdiğimi,
Zorunda olmasam, yapar mıydım bunu güzelliğine.
İnan sevdiğim sözlerime.
Psikoloğa anlattım derdimi,
Dinlemedi.
Sanırım anlattıklarımı daha önce,
Oda başkasına yapmış...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!