Bir şiir yazıyorum,
Gecenin dördü beşi.
Ağlıyorum,
Ağlıyor,
Ağlıyoruz...
Lütfen gitme,
Biraz daha kal.
Çöle yağmur yağana kadar bekle,
Mecnun Leylaya kavuşana kadar.
Çöle yağmur yağdığı anda git,
Sen bana bakıyordun,
Bende aynadaki yansımana.
Bir şeyler anlatıyordun,
Duyamadım, dalmışım sana.
Anlatmaya yetmez güzelliğini,
4 ay önce Aklımın ucundan bile geçmezdi,
Saat 6 otobüsünde sana şiirler yazacağım.
Yanağıma kondurduğun,
O naif öpücüğün etkisiyle,
Kıpkırmızı olacağım.
Melek yüzlüm benim,
Uçur beni kanatlarınla,
Götür uzaklara,
Sadece birbirimizi sevelim.
Melek yüzlüm benim,
Bir merdiven vardı sınıfımızın yanında,
Ne gülerdik orada seninle.
Bir şiir çıkarırdım cebimden heyecanla,
Sen okurdun ben dalardım gözlerine.
Koyardın kafanı omzuma elinde siyah zarfınla,
Bir merdivenin ucunda,
Soğuktu, üşüyordum
Seni bekledim, yoktun
kendime sarıldım.
O gün bu gündür,
Kollarındır bana en rahat mesken,
Sar beni narince, senin olayım.
Bir çocuk misali okşa saçlarımı, sev beni.
Senin kollarında hayat bulayım.
Gözlerindir bana en rahat mesken,
Bir ilkbahar sabahında;
Ağaçlar meyvelerini versin,
Kuşlar cıvıldasın şarkılar söylesin,
Ben en güzel şiirlerimi okuyayım sana,
Uzanalım dinlenelim bir ağacın kenarında.
Sen gece yatmadan önce,
Aklımdaki şarkı,
Dilimdeki şiirsin.
Sen bir sene boyunca,
Söyleyemediğim,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!