Enes Papağan Şiirleri - Şair Enes Papağan

Seni ilk görüşümdü sanki dün gibi,
Öyle göründün ki gözüme sanki melek gibi,
Hiç düşünmeden söyledim sordum ismini,
Kalbim seni söyledi “bu kimdir?” diye.

Konuştuk bütün gün hiç sıkılmadan,

Seni ilk görüşümdü sanki dün gibi,
Öyle göründün ki gözüme sanki melek gibi,
Hiç düşünmeden söyledim sordum ismini,
Kalbim seni söyledi “bu kimdir?” diye.

Konuştuk bütün gün hiç sıkılmadan,

Sen vardın kurduğum her hayalde,
Sen gittin hayalsiz kaldım.
Her tutuşumda sen vardın kalbimde,
Sen gittin anlamsız kaldım...

Gel gör kaldırımda açan çiçekleri,
Ezilecek olmalarına bakma.
Bulundukları yeri seviyorlar,
Ezilmeyi önceden göze almış hepsi...

Çok fazla hayalim yok bu dünyada,
Bir kaç çocuksu isteğim var sadece.
Ellerine kavuşabilmek gibi...
Daha fazla şey isteyip,
Yormak istemiyorum kalbimi.

Ben,
Seni ilk gördüğüm haline aşıktım.
Hele o kokun...

Ne zamanki o koku,
Başkasının üstüne sindi,

İnsana ne kadar acı veriyor;
Cevabını bildiği bir soruya çözüm aramak,
Olmayacak bir şey için hayaller kurmak,
Sevmediğini bildiği birine aşık olmak.

İnsana ne kadar hasar veriyor;

Seni kalbimin en ortasına koydum Açelya,
Sen her kıpırdadığında kalbim daha da ağrıyor,
Sende içerde dans ediyorsun.

Ama dans et Açelya,
Kalbim ağrısın önemli değil,

Kalbim senden başkasına açılmaz,
Sahibi olmuşsun artık kiracı olmaz,
Anla artık gülüm,
Sensin bana nefes,
Bu beden sen olmadan yaşayamaz.

Bana karamsar şair diyorlar,
Güzel bir isim değil mi?
Beni "üzgün bir adam" olarak tanıyorlar,
Söylesenize bu isme,
Sevineyimmi üzüleyimmi?...