Ölüm dediğin,
Mezar taşına yazılan iki cümlelik yazı mıdır?
Yoksa toprağın üzerine bırakılan bir demet zambak mıdır?
Hayır ölüm dediğin şey,
Her gün duyulan seslerin son bulması,
Gözlerin kapanması, güneşin batması,
Şiir yazmıyorum ben,
Anlatıyorum sadece derdimi.
Kızma bana anlatamam sana,
Görme bu çaresiz halimi.
Sokak lambası altında,
Gözlerin yaklaşınca gözlerime,
Donup kalırım olduğum yerde.
Saçlarının her bir teli değdiğinde yüzüme,
Susarım etmem tek bir kelime.
Bak bana nefes alayım,
(I)
Kaç zaman geçti seni ilk göreli,
Hala ilk günkü gibi atar yüreğim.
Ellerim gitse de Yazamam sana,
Başkasındadır gönlün bilirim...
Karşıyaka denizi, konak sahili,
Yüzüme vuran o soğuk esinti,
Üşütüyor beni.
Sonra ceketini üstüme örtüşün,
Bu ne sıcak sevdiğim.
Amacın beni öldürmek mi?
Aylar değil yıllar geçsin,
Yine aşkla bakacak sana gözleri.
Çünkü o senin Enesin,
Hiç seni sevmekten vazgeçer mi?
Onun yüzüne istediğini söyleyebilirsin,
Sabah güneşim doğmuyor,
Gitmek istiyorum kalbim izin vermiyor.
Kapı çalıyor hızla koşuyorum,
Açtığımda gelen azrail olmuyor.
Bu gecede gözlerime vurdu özlemim,
Öyle durduk yere seni yazasım geldi.
Elimde kahve,
Önümde bir parça boş kağıt,
Öyle durduk yere,
Seni anlatasım geldi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!