Yalan söylüyordu Açelya,
İnanmadım falcıya.
Bitiremez kimse sana olan aşkımı,
Uyduruk bir kahve falıyla.
Gönül gözüm kör olmuş Açelya,
Bir şey anlatmam gerek sana,
Ama anlatamam.
Çünkü gitmem gerekecek bir gün,
Arkamda seni bırakamam.
Ah kahve saçlım,
Önce güleceğim sana,
Sende bana güleceksin.
Sonra yaşayıp gideceğiz seninle,
Zamanın nasıl geçtiğini bilmeyeceksin.
Ardından şiirler yazacağım sana,
Yandım yandım kül oldum,
Gel gör şu halimi.
Bir görsen anlarsın aslında,
Değilim eskisi gibi.
Eskiden güzeldi şen şakrak,
Fırtınalı havalarda,
Seni sevmek daha güzel.
Yüzüme vuran o sert rüzgarda,
Sana şiirler yazmamla.
Bu fırtına,
Bir yanım sana doya doya bakmak istiyor,
Diğer yanımsa bakmaya kıyamıyor.
İnan bana Seni göremediğim günler,
Hiçte güzel geçmiyor.
Ben şair doğmuşum gelmişim bu dünyaya,
Bana attığın fotoğrafı açtım,
Durup dururken güldüm.
Annem ne olduğunu sordu,
Sanki bir melek gördüm.
Yok mu bu meleğin bir ismi?
Duygularımı sana söyleyemiyorum,
Korktuğumdan mı yoksa sevdiğimden mi?
Geldiğinden mi yoksa gittiğinden mi?
Bana öyle bakma dayanamıyorum.
İnan bir tek seninle olmak isterim,
Ben gündüz nedir bilmem,
Geceleri beklerim...
Geceleri severim...
Geceleri yaşarım...
Geceleri sadece ben olurum dünyamda,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!