Acıdı bana şiirlerimi her okuyan,
Konuştular duygularımı umursamadan.
Bir sen anladın beni ela gözlü,
Gidemem ellerini tutamadan.
Yakarım bütün paraları,
Bülbüllerin en büyüğü çıktı karşıma,
Öyle ötüyor ki bir bilsen.
Sesini anlatsam inanmazsın bana,
Ama bir sen değil sonuçta.
Şu sıralar merak sardım okyanuslara,
Ne bana gelenlere yüz,
Ne de gelmemi bekleyenlere ümit verdim.
Bir seni, bekledim...
Bir seni, istedim...
Bir seni, her zaman...
Akşam gün batarken,
Bir şiir fısıldarım dudaklarımdan.
Güzelliğinin hatırına,
Bir şarkı dökülür defterimin notalarından.
Ben nota nedir bilmem,
Hayalindeki o prens değilim belki,
Ama bende çok güzel severim seni.
Elimde defterim ve kalemimle,
Anlatır dururum nesillerce güzelliğini.
Ben anlatayım sen dinle,
Gözlerin;
Sanki durmak bilmeyen dalgaları olan,
Engin bir okyanus gibi.
Korkuyorum bakmaktan,
İçinde kaybolmaktan.
Ben senin gözlerindeki ateşte,
Kavruldum bir tanem.
Yandım yandım,
Yanmalara doyamadım.
Ben senin saçlarındaki rüzgarda,
Gözlerin ya bir çiçeğin adı olmalı,
Ya da bir şiirin ismi.
Herkes görsün güzelliğini,
Tanısın seni.
Ama bir tek ben hatırlayım...
Koca bir sene kaldı geride,
Ama hala bir şans arıyorum.
Tam çok yaklaştım dedikçe,
En başa dönüyorum.
Artık seni bir tek ben yaşıyorum
Ben aşkı hep,
uzaklardan izlerdim.
Sahilde yürür,
gördüğüme imrenirdim.
Sonra seni buldum,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!