Beni tekrar sokma bu karanlığa,
Derin düşüncelere daldırma.
Çünkü bilirim,
Gelmeyeceksin.
Özlemeyeceksin.
Sevmeyeceksin.
Kim bilir, belki unutmuşsundur beni,
Aklına bile gelmiyorumdur.
Bu düşünce sarsa da aklımın her yerini,
Bil ki unutamam seni.
Demek bu kadar kolay bıraktın beni,
Karanlıkların çöktüğü o kış gecelerinde,
Gündüzlerin yaktığı o yaz sabahlarında,
En hoyrat şiirlerin satırlarındaki göz yaşında,
Bil ki sen geliyorsun aklıma.
Ormanlardaki yemyeşil ağaçların her birinde,
Seni yarın görebilecekmiyim?
Bakabilecekmiyim gözlerine?
Ama ya anlarsan,
İnanırmısın hala seni sevdiğime?
Olmaz sevdiğim, kalsın bende sevgim,
Bakamam o gözlere.
Başkasıyla mutlu olacaksın.
Güldürecek seni şakalarıyla,
Oynayacak saçlarınla,
Onun ismini sayıklayacaksın uykularında.
Başkasına aşkım diyeceksin.
Koridorlar sessizleşirdi sen gelince,
Herkesin arasında seni arardı gözlerim.
Bilmezdin gizlice seni sevdiğimi,
Rüzgar gibi, yel gibi eserdin.
Sabahın ilk ışıkları gelirdi, güneş doğardı,
Bilmez kimse nasıl bir savaş veriyorum içimde.
Gündüzleri ne yerim ne içerim bilmezler,
Geceleri uyur muyum uykusuz muyum bilmezler,
Yaşıyor muyum ölü müyüm bilmezler.
Bir aklımda kimin olduğunu bilirler,
Ona da bir şey diyemezler...
Özlem dolu bir şiirdeyim,
Kahır seli bilmeceyim,
Bilsen ne hallerdeyim.
Bilmezsin,
Senin gözlerin nice insanlar öldürür.
Havada aşkın kokusunu alıyorum,
Aydınlık yaklaşıyor hissediyorum,
Ağaçlar eskisinden daha yeşil görüyorum,
Yoksa sen mi geleceksin yanıma bilmiyorum.
Kışın ortasında baharı yaşıyorum,
Senin için,
Yorganın altına girip,
Sessiz sessiz ağladığım geceleri bilseydin.
Kendinden utanırdın...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!