Adını duymak acı veriyor,
Cümle içinde kullanmalarına bile izin vermiyorum.
Bakma böyle yaptığıma;
Oysa yolda yürürken sayısız kere adını sayıklayan benim...
Gece yatmadan önce "bugünüde sensiz bitirdim" diyen benim...
Sabah uyandığımda "bugünde sensiz geçecek" diyen benim...
Gitme, hep benimle kal,
Ne bırak beni ne sal.
Gitme, hep burada kal,
Kalmadı bana tutunacak bir dal.
İzin ver seveyim seni,
Benim şehrime,
Uğrama dedim sana.
Yalnızlık sarmış her yeri,
Bataklıklarla kaplı içerisi.
Benim şehrime uğrama dedim sana,
Üzülme gülüm,
Olacağım her zaman yanında.
Gitmeyeceğim söz,
Her zaman kalacağım burada.
Ben başkalarına benzemem,
Bahçeli evimdeki güle benzerdin,
Dikenin hep elime batsa da,
Bırakmak istemezdim seni.
Kitaplığımdaki şiir kitabına benzerdin,
Yüzün hep aklımda olsa da,
Adının geçtiği,
Hayallerin başladığı,
Umutların canlandığı,
Yıldızların bir ip gibi sıralandığı yerlerde;
Bil ki hep seninleyim,
Bil ki hep beraberiz,
Beni tekrar sokma bu karanlığa,
Derin düşüncelere daldırma.
Çünkü bilirim,
Gelmeyeceksin.
Özlemeyeceksin.
Sevmeyeceksin.
Kim bilir, belki unutmuşsundur beni,
Aklına bile gelmiyorumdur.
Bu düşünce sarsa da aklımın her yerini,
Bil ki unutamam seni.
Demek bu kadar kolay bıraktın beni,
Karanlıkların çöktüğü o kış gecelerinde,
Gündüzlerin yaktığı o yaz sabahlarında,
En hoyrat şiirlerin satırlarındaki göz yaşında,
Bil ki sen geliyorsun aklıma.
Ormanlardaki yemyeşil ağaçların her birinde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!