Ben aldatmak nedir bilmem,
Bir seni bilirim.
Rüzgarda yüzüme vuran o sarı saçlarını,
Omzuma yaslanıp uzaklara dalışlarını bilirim.
Sen, soğuk bir kış sabahında,
Adını duymak acı veriyor,
Cümle içinde kullanmalarına bile izin vermiyorum.
Bakma böyle yaptığıma;
Oysa yolda yürürken sayısız kere adını sayıklayan benim...
Gece yatmadan önce "bugünüde sensiz bitirdim" diyen benim...
Sabah uyandığımda "bugünde sensiz geçecek" diyen benim...
Gitme, hep benimle kal,
Ne bırak beni ne sal.
Gitme, hep burada kal,
Kalmadı bana tutunacak bir dal.
İzin ver seveyim seni,
Benim şehrime,
Uğrama dedim sana.
Yalnızlık sarmış her yeri,
Bataklıklarla kaplı içerisi.
Benim şehrime uğrama dedim sana,
Üzülme gülüm,
Olacağım her zaman yanında.
Gitmeyeceğim söz,
Her zaman kalacağım burada.
Ben başkalarına benzemem,
Bahçeli evimdeki güle benzerdin,
Dikenin hep elime batsa da,
Bırakmak istemezdim seni.
Kitaplığımdaki şiir kitabına benzerdin,
Yüzün hep aklımda olsa da,
Adının geçtiği,
Hayallerin başladığı,
Umutların canlandığı,
Yıldızların bir ip gibi sıralandığı yerlerde;
Bil ki hep seninleyim,
Bil ki hep beraberiz,
Adını fısıldadığım yıldızlar,
Merak etmiş seni.
Dün gece gelmişler pencerene,
Onlarda hayranlıkla bakmış gözlerine.
Güneşe sarıyı anlattım, sarıya saçlarını,
Sensiz nasıl geçer günlerim?
Nasıl nefes çeker içine mağrur bedenim?
Simsiyah göz altlarıyla,
Nasıl uyanır yeni sabahlara gözlerim?
Nesillerce okunsun şiirlerim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!