Uzak yollar göründü falımdan,
Özlüyor musun beni söyle.
İki kelam et çıkmıyorsun aklımdan,
Gideceğim gel "dur" de.
Fotoğrafını ezberliyorum,
Karşıyaka sahilinde,
Denize bakan iki sandalye.
Oturalım konuşalım,
Kalalım akşam geç vakitlere.
Ben seni sevdiğimi söyleyeyim,
Açelyanın kokusunu alıyorum artık,
Bazen siyah bazen de mor oluyor.
Papatyalar kurumuş görüyorum,
Her görüşümde kahroluyorum.
Bülbüller terk etmiş sabahları,
Yılların vurduğu bu zaman değil,
Senin hasretin beyazlatmış saçlarımı.
Elimde bir fotoğrafla bütün gece,
Okşuyorum sarı saçlarını.
Seni bir gün görebilmek için,
Görmeyeli çok olmuş gözlerini.
Dönmüş yüzün adeta bir şiire,
Büyülüyor baktıkça insanı.
Güzelliğin acı veriyor kalbime,
Emin ol hiç yok insafı.
Ve gün gelir karşındaki gözler
Sana öyle yalan söyler ki
Dudaklara kızdığın için
Kendinden utanırsın
Ah şu İzmir'in metroları,
Her hareketi seni hatırlatır.
Durak durak duruşları,
Her durağında seni aratır.
Açılır kapılar anons duyulurken,
Uykum olmasa bile uyuyorum bazen,
Rüyalarıma giriyorsun diye.
Bir tek orada tutuyorsun ellerimi,
Gözlerime aşkla bakıyorsun,
Hiç ayrılmıyoruz.
Senin gözlerin sadece göz değil ki,
Bir kalp aslında.
Hayata bağlıyor beni.
Senin gözlerin sadece göz değil ki,
Bir çiçeğin ismi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!