Emre Turgay Şiirleri - Şair Emre Turgay

Aslında nasılım biliyor musun;
Bi düzine şey yazmışşın da okuyan olmamış gibiyim.
Bu bizim şarkımız olsun diyip de kendi kendine dinlemiş gibiyim.
İmkansız bir hayale tutunmuş da, ne yapsam boş gibiyim.
Çağırdığımda gelemediğinden değil ama,
Sevilmiş mi hiç bir zaman bilemeyecek gibiyim..

Sen al da git gideken,
Bütün sevinçleri yanında,
Bana bırak geride,
Ne kadar acı varsa..

Gülen yüzün hiç solmasın,

Hayatımda sadece bir duraksın sen,
Hiç yolumdan geçmediğin,
Benim de beklemekten sıkıldığım.

Ben hep erkenciydim, ilk gelendim.
İlk bahara kanan çiçek,

Ölmek daha kolaydı unutmaktan,
Ben ise zor olanı seçtim.
Elim ne zaman gitse bir kelam yazmaya,
Kalemimi kırdım kelamımı yuttum.
Unuttum seni doğan her güneşte birbir eksilterek;
Ve bugün bu kelimeler gecenin karanlığına gömülürken,

En derininde sakladıkların,
Dile gelince değerini yitiriyormuş meğerse,
Elmasın yeri, yeryüzü değil.

Karşılıksız atışlara yenik düşen,
Her sırrını ele veren kalbime,

Sevdikçe uzaklaşıyor,
Uzaklaştıkça özlüyorum seni,
Sevdan büyüdükçe sana daha uzak oluyorum...

Nedendir bilmem,
Tüm sevdiklerimle aramda mesafelerim,

Yorgunluğumda,
Bedenime çay,
Kalbime sen iyi gelirsin.
Çayı şekersiz,
Seni katıksız severim

Herşey eskir,
Anılar, acılar, mutluluklar..
Hep eksik kalır bir yanın;
Bir umutla hala,
Yaşanması mümkünken
Yaşayamadıklarında kalır aklın...

Vazgeçmek bir ölüm olsa da en derinden,
Vazgeçtiğin gibi sen de benden,
Vazgeçtim senin herşeyinden,
Vazgeçtiğim gibi yaşamak denen şeyden.