Emre Turgay Şiirleri - Şair Emre Turgay

"Sen benim için öldün" demiştin ya hani,
Evet evet "Ben senin için öldüm"
Kimseler görmedi,
Kalbine gömüldüm...

Sevdin..
Çok sevdin..
Hasretle atıyordu ikimizin kalbi de..
Ağlıyordun aşkımdan,
Ağlıyordum aşkından..
Ta ki bir gün hasretimiz sona erip

~.~
Teklif ediyorum...
Benimle Aşka var mısın?
Kalbinde bana,
Bir sevdalık yer açar mısın?
~.~

Sahi sen hiç 'ben'li hayal kurabildin mi?
Sığdırabildin mi, pervasız yüreğine..
Uçurumdan düserken,
Can havliyle kavramışçasına hayatı,
Hiç görmediğin birine tutunabildin mi?

Kanser hücresi gibisin sen;
Sonum senden olacak biliyorum,
Kurtuluşu olmayan bir ızdırapsın...

Vücudumun her köşesine işlemiş hasretin nakış nakış,
Yokluğun adaletsizliğini ispatlıyor bu sevdanın...

Uzun bir yolculukta
Vazgeçilmez bir mola gibisin
Boğazin maviliğinde uçuşan,
Martilar gibi hasretin…
Bir görünür,bir kaybolursun…

Gençliğinin tozunu savurdunda etrafına,
Tutuklu kalmak nedir birinde bilmedinde,
Yüreğinden sürgün, yüreğinde tutuklu,
Benim kadar olmaza umutlu birini,
Benim kadar çok seveni,
Nerde gördün sen!

Hayat kısa derdi çok,
Derdimi anlayan yok…
Susuz kaldım bu çölde,
Bir su veren yok…
Yollarda kaldım
Yarım kaldım,

Kapital bir sevdaymış seninkisi...
Kalbi dolu olan değil,
Cebi dolu olanmış gönlünün prensi...

İki şehrin arasına yıktım özlemini,
İstanbul'un enginliğinde terk ettim sessizliğini…

Beni sana kavuşturacak değerlere,
Senin uzaklığın kadar uzağım şimdi…