Emre Turgay Şiirleri - Şair Emre Turgay

Hiç de adil değil yaşamak...
Ne zor bilsen,
İsteyipte 'sen, sen' diye haykıramamak...

Ümit yetmiyor bazen,
Hüsran oluyor arzuların sonu...

Sen bitmesini istemediğim çilemsin!
İsterse öleyim derdinden...
Katlanırım sana,
Tüm dertlerin benim olsun...

Yeterki

Ayrılığından iki gün önce,
Otogarda,
Beni göremeyeceğin yerde,
Ben seni izliyordum gizli gizli

Saat 22:10

..
İyi ki doğmuşsun..
Yokluğunu düşünemiyorum.
Öyle bir hayatım hiç olmadı,
Merak da etmedim doğrusu..
Yaşattığın acılara güldüm ve sahiplendim hepsini.

Benden kurtulmak mı istiyordun?
Artık sefasını sür!
Seni çok sevenin bundan sonra yok..

Ne umutlar ekmiştim bu aşka
Sana öyle çok güvenirken,

Ağlama ölümüne sevdiğim,
Senin bir damla gözyaşın,
Kalbimi vuran bir kurşun...

Senin döktüğün gözyaşı
Namludan çıkan son kurşun

Bir damla olsam…
Güllerin yaprağına,
Kuşların kanadına,
Ayrılığın şakağına konsam…

Sel olup aksam acıların üstüne,

Anladım ki;
Mutluluğun şartı birmiş...
Hayat gelse de üstüne,
Kendini sevmekmiş tüm mesele...

Müsaade etmezsen,

Parçaları etrafa saçılmış bir yapboz'um sanki...
Oynamaktan sıkılmış bir çocuk gibi yarım bıraktın.
Şimdi öyle karmaşık öyle dağınık haldeyim ki,
Bir tek sen çözebilirsin beni...

Geldi yine,
Eylül...
Dışarıda yaprak dökümü,
Kalbimde aşkının yıl dönümü..
Herkes gitti, ben bile...
Her eylül gibi,